तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

[प्रपा० २ अनु० ५] कृष्णयजुर्वेदीयं तैत्तिरीयारण्यकम् । १२७
तैर्दुःशंसादिभिः सहान्योऽपि यः शत्रुरस्मत्समुच्छ्रितै, अस्मासु विनाशमाचरेत्,
अस्मै विनाशकाय तं यक्ष्मणमस्माकं प्रसुवामसि प्रेरयामः ।
अथ त्रयोदशीमाह—
सं वर्च॑सा॒ पय॑सा॒ संत॒नूभि॒रग॑न्महि॒ मन॑सा
सग्ँ शि॒वेन॑ । त्वष्टा॑ नो॒ अत्र॒ विद॑धातु
रायोऽनु॑मार्ष्टु त॒न्वो॒ १ यद्विलि॑ष्टम् (१), इति ।
कृत्यां निर्ऋतिं च॒ पञ्च॑ च ॥
इति कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरीयारण्यके द्वितीयप्रपाठके
चतुर्थोऽनुवाकः ॥ ४ ॥
एवमनेन कर्मणा निर्धूतपापा वयं वर्चसा बलेन संपयसा क्षीरादिना संतनूभिः
शोभनैः शरीरैर्मनसा च शिवेन समगन्महि संगता भूयास्म । अत्र कर्मणि त्वष्टा
देवो नोऽस्माकं रायो धनानि विदधातु संपादयतु । यच्च विलिष्टं स्वल्पं पापं
तन्वोऽस्मच्छरीरस्य संबन्धि विद्यते तदप्यनुमार्ष्टु त्वष्टा शोधयतु ॥
इति श्रीमत्सायणाचार्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाशे कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरी-
यारण्यकभाष्ये द्वितीयप्रपाठके चतुर्थोऽनुवाकः ॥ ४ ॥
अथ द्वितीये पञ्चमोऽनुवाकः ।
पञ्चमानुवाकप्रोक्तर्क्षु प्रथमामाह—
आयु॑ष्टे वि॒श्वतो॑ दधदयम॒ग्निर्वरे॑ण्यः । पुन॑स्ते
प्राण आया॑ति॒ परा॒ यक्ष्म॑ग्ँ सुवामि ते, इति ।
हे यजमान ते तुभ्यं वरेण्यः श्रेष्ठोऽयमग्निर्विश्वत आयुर्दधत्संपूर्णमायुर्दधातु ।
अपमृत्युना गृहीतोऽपि ते प्राणः पुनरस्यानुग्रहेणाऽऽयाति त्वद्देहे समागच्छतु । ते
व यक्ष्मं व्याधिं परासुवामि विनाशयामि ।
अथ द्वितीयामाह—
आयु॑र्दा अ॒ग्ने ह॒विषा॑ जुषा॒णो घृ॒तप्र॑तीको घृ॒तयो॑निरेधि ।
घृ॒तं पी॒त्वा मधु॒ चारु॒ गव्यं॑ पि॒तेव॑ पु॒त्रम॒भिर॑क्षतादि॒मम्, इति ।
१ ख. यः प्रापितोऽस्म°। २ ग न्वो ३अय° । ३ ख. ˚सा चाऽऽप्यायितेन । ४ क. ख.
श्लोकास्त्वृक्षु प्र° । ५ ख. ग. ˚ह्रुंनिगु˚ । ६ क. विनाशयति ।