तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

[प्रपा०१अनु०२७] कृष्णयजुर्वेदीयं तैत्तिरीयारण्यकम् । १०५
अथ द्वादशीमाह—
अपे॑त॒ वी॑त॒ वि च॑ सर्पतातः॑ । येऽत्र॑ स्थ पुरा॒णा
ये च॒ नूत॑नाः । अहो॑भि॒रद्भि॑र॒क्तुभि॒र्व्य॑क्तम् ।
( ५ ) । य॒मो द॑दात्वव॒सान॑मस्मै॒, इति ।
यमेन नियुक्ताः पुरुषाः पुरातना नूतनाश्च सर्वस्यां भूमौ व्याप्य वर्तन्ते तान्संबो-
ध्येदमुच्यते—हे यमदूता ये यूयं पुराणा अत्राग्निक्षेत्रे ये पूर्वं स्थिताः, ये च नूतना
२ये चात्र स्थ ते सर्वे यूयमपेतास्मात्स्थानादपगच्छत, वीत परस्परं वियुज्य गच्छत ।
किंचातो विसर्पतातस्मात्स्थानाद्बिदूरं गच्छत । अहोभिर्दिवसै॒रक्तुभी रात्रिभिश्च,
अद्बिरबीष्टकाभिर्व्यक्तं विशेषेण संबद्धमवसानमिदं स्थानमस्मै यजमानाय यमो