स्वप्नवासवदत्तम् (महाकवि भास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी अनुवाद)

INTRODUCTION. xxxi
“ कुलं तावच्छ्लाघ्यं प्रथममभिकाङ्क्षे हि मनसा
ततः सानुक्रोशं मृदुरपि गुणो ह्येष बलवान् ।
ततो रूपे कान्तिं न खलु गुणतः स्त्रीजनभयात्
ततो वीर्योदग्रं न हि न परिपाल्या युवतयः ॥”
(Anka 2. sloka 4.)
The feelings of a bride’s mother are thus portrayed:—
“ अदत्तेत्यागता लज्जा दत्तेति व्यथितं मनः ।
धर्मस्नेहान्तरे न्यस्ता दुःखिताः खलु मातरः ॥”
(Anka 2. sloka 7.)
The anxieties of a preceptor in reference to a pupil, are described
by Droṇâchârya in Pancharâtra:—
“ अतीत्य बन्धूनवलङ्घ्य मित्रा-
ण्याचार्यमागच्छति शिष्यदोषः ।
बालं ह्यपत्यं गुरवे प्रदातु-
र्नैवापराधोऽस्ति पितुर्न मातुः ॥”
(Anka 1. sloka 18.)
The next sloka brings out the fear of Yudhishthira, lest the vices of
Dhartarâshtras should be imputed to them:—
“ एकोदकत्वं खलु नाम लोके
मनस्विनां कम्पयते मनांसि ।
वैरप्रियैस्तैर्हि कृतेऽपराधे
यत्सत्यमस्माभिरिवापराद्धम् ॥”
(Anka 2. sloka 9.)
Virâta's praise of a warrior's deeds is contained in the following
sloka:—