स्वप्नवासवदत्तम् (महाकवि भास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी अनुवाद)

६४ स्वप्नवासवदत्ते
(ततः प्रविशति राजा विदूषकश्च)
राजा --
श्रुतिसुखनिनादे¹! कथं नु देव्याः
स्तनयुगले जघनस्थले च सुप्ता।
विहगगणरजोविकीर्णदण्डा
प्रतिभयमध्युषितास्यरण्यवासम् ॥ १ ॥
अपिच, अस्निग्धासि घोषवति! या तपस्विन्या न स्मरसि,
श्रोणीसमुद्वहनपार्श्वनिपीडितानि
स्वेद²स्तनान्तरसुखान्यपगूहितानि ।
उद्दिश्य मां च विरहे परिदेवितानि
वाद्यान्तरेषु कथितानि च सस्मितानि ॥ २ ॥
विदूषकः — (क) अलं दाणि भवं अदिमत्तं³ सन्तप्पिअ ।
राजा — वयस्य! मा मैवं;
चिरप्रसुप्तः कामो मे वीणया प्रतिबोधितः ।
तां तु देवीं न पश्यामि यस्या घोषवती प्रिया ॥ ३ ॥
वसन्तक! शिल्पिजनसकाशाद्भवयोगां घोषवतीं कृत्वा शीघ्र-
मानय ।
विदूषकः — (ख) जं भवं आणवेदि⁴। (वीणां गृहीत्वा निष्क्रान्तः)
(क) अलमिदानीं भवानतिमात्रं सन्तप्य ।
(ख) यद् भवानाज्ञापयति ।
१. 'रखमथुरो' (?) ख. पाठः. २. 'खे' क. पाठः. ३. 'वं। रा' ख. पाठः. ४. 'दि।
नि' ख. पाठः.