स्वप्नवासवदत्तम् (महाकवि भास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी अनुवाद)

५० स्वप्नवासवदत्ते
पद्मिनिका — (क) अय्य ! वसन्तअ ! किं ण जाणासि
तुवं भट्टिदारिआ पदुमावदी सीसवेदणाए दुःखाविदे१त्ति ।
विदूषकः — (ख) भोदि ! सच्चं ण जाणामि ।
पद्मिनिका — (ग) तेण हि२ भट्टिणो णिवेदेहि णं३। जाव अहं
वि सीसाणुलेवणं तुवारेमि ।
विदूषकः — (घ) कहिं सअणीअं रइदं पदुमावदीए ।
पद्मिनिका — (ङ) समुद्गगिहके किळ सय्यत्ति४ण्णा ।
विदूषकः — (च) गच्छदु भोदी । जाव अहं वि तत्तहोदो
णिवेदइस्सं ।
(निष्क्रान्तौ)
(प्रवेशकः)
(ततः प्रविशति राजा)
राजा —
श्लाघ्यामवन्तिनृपतेः सदृशीं तनूजां
कालक्रमेण पुनरागतदारभारः ।
(क) आर्य ! वसन्तक ! किं न जानासि त्वं भर्तृदारिका पद्मावती शीर्षवेदनया
दुःखितेति ।
(ख) भवति ! सत्यं न जानामि ।
(ग) तेन हि भर्त्रे निवेदयैनाम् । यावदहमपि शीर्षानुलेपनं त्वरयामि ।
(घ) कुत्र शयनीयं रचितं पद्मावत्याः ।
(ङ) समुद्रगृहके किल शय्यास्तीर्णा ।
(च) गच्छतु भवती । यावदहमपि तत्रभवते निवेदयिष्यामि ।
१. 'दे' क. पाठः. २. 'हि सिग्घं भ' ख. पाठः. ३. 'हि । जा' ख. पाठः.
४. 'गि' ख. पाठः.