स्वप्नवासवदत्तम् (महाकवि भास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी अनुवाद)

तृतीयोऽङ्कः । २५
विट्ठा । जाव उवसप्पामि । (उपसृत्य) अय्ये आवन्तिए ! को
काळो, तुमं अण्णेसामि ।
वासवदत्ता — (क) किण्णिमित्तं ।
चेटी — (ख) अह्माअं भट्टिणी² भणादि — महाकुळप्पसूदा
सिणिद्धा णिउणा त्ति। इमं दाव कोदुअमाळिअं गुह्णदु³ अय्या ।
वासवदत्ता⁴ — (ग) अह कस्स किळ गुम्फिदव्वं ।
चेटी — (घ) अह्माअं भद्दिदारिआए ।
वासवदत्ता — (ङ) (आत्मगतम्) एदं वि मए कत्तव्वं आसी ।
अहो अकरुणा खु इस्सरा ।
चेटी — (च) अय्ये ! मा दाणिं अण्णं⁵ चिन्तिअ । एसो
जामादुओ मणिभूमीए ल्हाअदि । सिग्घं दाव गुह्मदु अय्या ।
सर्पामि । आर्ये आवन्तिके ! कः कालः, त्वामन्विष्यामि ।
(क) किंनिमित्तम् ।
(ख) अस्माकं भट्टिनी भणति—महाकुलप्रसूता स्निग्धा निपुणेति । इमां तावत्
कौतुकमालिकां गुम्फत्वार्या ।
(ग) अथ कस्मै किल गुम्फितव्यम् ।
(घ) अस्माकं भर्तृदारिकायै ।
(ङ) एतदपि मया कर्तव्यमासीत् । अहो अकरुणाः खल्वीश्वराः ।
(च) आर्ये ! मेदानीमन्यच्चिन्तयित्वा । एष जामाता मणिभूम्यां स्नायति । शीघ्रं
तावद् गुम्फत्वार्या ।
१. ‘त्ता—(आत्मगतम्) किं’ क. पाठः. २. ‘णीदारिआ भ’ क. पाठः. ३. ‘गुंहदु किळ
भ’ ख. पाठः. ४. ‘त्ता-कं’ ख. पाठः. ५. ‘अणुचि’ ख. पाठः.