सूरसागर सार (सटीक हिन्दी व्याख्या)

पदानुक्रमणी ३८५
राघहिं मिलेहुँ प्रतीति न आवति । १८८ विनती सुनो दीन की चित दै, २२
राधिका गेह हरि-देह-वासी । १८८ वे हरि सकल ठोर के बासी । ३०७
राधिका बस्य करि स्याम पाए । २०६ वै कह जानैं पीर पराई । २३२
राधिका हृदय तैं धोख टारी । १८२ वै बातैं जमुना-तीर की । ३१०
राधे तेरो बदन बिराजत नीको । १५७ संग मिलि कहौँ कासौँ बात । २६१
राधे हरि तेरो नाम विचारैँ । २०१ संग राजति वृषभानु कुमारी । १८५
राधेहिँ स्याम देखो आइ । २०३ सँदेसनि मधुबन कूप भरे । २४८
राम धनुष अरु सायक सांधे । ३६६ सँदेसो देवकी सौं कहियो । २३५
राम भक्त वत्सल निज बानौँ । १८ सखा सुनि एक मेरी बात । २६२
रास रस लीला गाइ सुनाऊँ । १२० सखि मोहिँ हरिदास रस प्याइ । १३४
रास रस भ्रमित भईं ब्रजवाल । ११८ सखियनि मिलि राधा घर लाईँ । १५०
रिस करि लीन्ही फेंट छुड़ाइ । ८६ सखी इन नैननि तैं घन हारे । २४३
रीती मटुकी सीस धरैं । १३२ सखी री चातक मोहिँ जियावत । ३५२
री मोहिँ भवन भयानक लागे, २१६ सखी री स्याम सबै इक सार । ३०१
रुकमिनि चलो जन्मभूमि जाहिँ । ३५५ सतगुरु-चरन भजे बिनु विद्या, २८८
रुकमिनि देवी-मदिर आई । ३४० सब खोटे मधुवन के लोग । २८७
रुकमिनि बूझति हैं गोपालहिँ । ३५४ सब तजि भजिये नंद कुमार । ३६
रुकमिनि मोहिँ निमेष न बिसरत, ३५४ सब दिन एकहिँ से नहिँ होतैँ । ३००
रुकमिनि मोहिँ ब्रज बिसरत नाही, ३५४ सबहिनि तैँ हित है जन मेरौ । ३६२
रुकमिनि राधा ऐसैं भेंटी । ३६१ सबै दिन गए विषय के हेतु । ३४
रे मन मूरख जनम गँवायो । ४० सबै सुख लै जु गए ब्रजनाथ । २५८
रोवति महरि फिरति बिततानी । १५२ समुझि न परति तिहारी ऊधौ । २८१
लरिकाई को प्रेम कहो अलि कैसेँ सरद समै हू स्याम न आए । २५३
छूटत । ३१६ सरन गए को को न उबारयो । २०
ललकत स्याम मन ललचात । ११६ सहस संकट भरि कमल चलाए । ६४
ललिता प्रेम-विवस भई भारी । १८७ साँवरौ साँवरी रैनि को जायौ । २६३
लाज ओट यह दूरि करौ । १०३ सिखवति चलन जसोदा मैया । ५६
लाल हौँ वारी तेरे मुख पर । ५४ सुन्दर स्याम कमल-दल-लोचन । १७४
लिखि आई ब्रजनाथ की छाप । २७७ सुत मुख देखि जसोदा फूली । ५३
लिखि नहिँ पठवत हैं द्वै बोल । २४५ सुता लए जननी समुझावति । १६१
लै आवहु गोकुल गोपालहिँ । २३४ सुदामा गृह कौँ गमन कियौ । ३४६
लोक-सकुच कुल-कानि तजी । १३३ सुदामा मंदिर देखि डरच्यो । ३४६
लोचन दए कुँवर उघारि । १५२ सुदामा सोचत पंथ चले । ३४४
वायस गहगहात सुनि सुंदरि, ३५६ सुनत हरि रुकमिनी कौ संदेस । ३४०