सात्वत संहिता (पाञ्चरात्र आगम - भगवान् सङ्कर्षण-नारद संवाद सान्वय सटीक)

सुश्लक्ष्णभूर्जपत्रे तु नाम सान्तर्गतं लिखेत्॥ १६५ ॥
अरान्तोपगतेनैव कुर्याद् बीजेन संयुतम्।
कमलं तद्बहिर्लेख्यमष्टपत्रं सकर्णिकम् ॥ १६६ ॥
नाभितुर्यमधोवक्त्रं वर्णपत्राष्टकं लिखेत्।
तदन्तस्तच्चतुर्थान्तं मन्त्रेशं च लिखेत् परम् ॥ १६७ ॥
नतिप्रणवगर्भं तु ततः कमलबाह्यगम्।
विलिख्य नेमिनवमं द्विधोध्र्वाधोमुखं तु वै ॥ १६८ ॥
संवेष्ट्य सितसूत्रेण अर्घ्यकुम्भे निवेशयेत्।
आधारे शालिचूर्णीये मण्डलाग्रे निधाय तम्॥ १६९ ॥
आवाह्य मण्डले मन्त्रं प्राग्वद् हृदयकोटरात्।
ततः श्वेतोपचारेण तत्र मन्त्रेश्वरं यजेत् ॥ १७० ॥
पूर्णेन्दुमण्डलान्तस्थमुद्गिरन्तं सुधारसम्।
शशाङ्कशतसङ्काशं ध्यात्वा सपरिवारकम् ॥ १७१ ॥
यच्छ यच्छ महाशान्तिं पूजान्ते समुदीरयेत्।
ततः शशाङ्कदिग्भागे कुण्डे पूर्णेन्दुलक्षणे ॥ १७२ ॥
क्षीरतण्डुलमध्वाज्यैर्गुग्गुलेन तिलेन च।
सचन्दनेन होमं तु सप्तरात्रं समाचरेत् ॥ १७३ ॥
पयोभुक् परमेशं च प्रहराष्टकमर्चयेत्।
होमान्ते कलशस्थस्य पयसा शीतलेन तु ॥ १७४ ॥
सेचनं चाम्भसा कुर्यात् प्रत्यहं प्रहराष्टकम्।
स्नानान्ते ब्रह्मरन्ध्रोर्ध्वं संस्मरेन्मन्त्रनायकम् ॥ १७५ ॥
स्रवन्तममृतं त्वेवं शान्तिर्भवति शाश्वती।
अथवाऽऽदाय मृत्पात्रं वैदलं वाऽथ काष्ठजम् ॥ १७६ ॥
तत्र पङ्कजवत् कुर्याद् रचनामोदनेन च।
पिष्टनिर्मितपात्राणां सम्प्रज्वाल्य घृतेन तु ॥ १७७ ॥
दीपाष्टकं ततः पूजां कुर्यात् पूजादिकैर्बलैः।
स्विन्नानि सप्तबीजानि विकीर्य च तदूर्ध्वतः॥ १७८ ॥
ततोऽर्चिते तोयकुम्भे धूपपात्रं तु विन्यसेत्।
अच्छिन्नधूपप्रसरं त्रैकाल्यं च बलिं हरेत् ॥ १७९ ॥
शान्त्यर्थं देशपालानां भूतानामेवमेव हि।
पृष्ठे चोदकधारां वै अच्छिन्नां पदसप्तकम् ॥ १८० ॥