साहित्यदर्पण (आचार्य विश्वनाथ - वाक्यं रसात्मकं काव्यम् सटीक)

१९२ साहित्यदर्पणे
द्राक्पर्यस्तकपालसंपुटमिलद्ब्रह्माण्डभाण्डोदर-
भ्राम्यत्पिण्डितचण्डिमा कथमहो नाद्यापि विश्राम्यति॥'
अथ शान्तः-
शान्तः शमस्थायिभाव उत्तमप्रकृतिर्मतः॥ २४५ ॥
कुन्देन्दुसुन्दरच्छायः श्रीनारायणदैवतः ।
अनित्यत्वादिनाशेषवस्तुनिःसारता तु या ॥ २४६ ॥
परमात्मस्वरूपं वा तस्यालम्बनमिष्यते ।
पुण्याश्रमहरिक्षेत्रतीर्थरम्यवनादयः ॥ २४७ ॥
महापुरुषसङ्गाद्यास्तस्योद्दीपनरूपिणः ।
रोमाञ्चाद्याश्चानुभावास्तथा स्युर्व्यभिचारिणः ॥ २४८ ॥
निर्वेदहर्षस्मरणमतिभूतदयादयः ।
यथा-
'रथ्यान्तरश्चरतस्तथा धृतजरत्कन्थालवस्याध्वगै
सत्रास च सकौतुक च सदय दृष्टस्य तैर्नागरैः ।
निर्व्याजीकृतचित्सुधारसमुदा निद्रायमाणस्य मे
निःशङ्क करट कदा करपुटीभिक्षा विलुण्ठिष्यति ॥'
पर्यस्त उत्क्षिप्त कपालसपुट पिधानपात्राकारब्रह्माण्डोपरिभाग तेन द्राग् झटिति
मिलत्सगच्छमान ब्रह्माण्ड एव भाण्ड क्षुद्रभृ ग तस्योदरे भ्राम्यन् अतएव
पिण्डितो बहुलीकृतश्चण्डिमा महत्त्व यस्य । द्यापि इदानीमपि । जरांवाच्छत्रसु
सस्थालीमध्ये जायमान शब्दो बहुलो भवतीत्यभिप्रायणेदम् । अत्र लक्ष्मणस्य
विस्मयो धनुष्टङ्कारालम्बनेन तस्यातिदीर्घत्वगुणोद्भापनेन एतादृगुक्त्या अनुभावेनेन
व्यक्त आश्चर्य रसतामापद्यते ॥ शान्तरसमाह—शान्त इति । अत्र निर्वेद
स्थायिभाव । एतत्पक्षे अवमाननीयत्वमेवालम्बनम् । निर्वेदस्य व्यभिचारित्वेन
स्थायित्वायोगात् , शमस्य स्थायित्वेनानुभूयमानत्वाच्च ग्रन्थकृता तदुपेक्षितम् ।
रोमाञ्चाद्या इत्याद्यपदेन दयादीनामपि ग्रहणम् ॥ रथ्यान्तरिति । कस्यचित्कृ
तनिर्वेदस्योक्तिरियम् । रथ्या गृहसमीपदेश , तन्मध्ये चरतो भिक्षार्थ भ्रमत ।
अध्वगैर्नागरैश्च वीभत्सवेपदर्शनेन त्रास , अनुपादेयकन्थाधारणेन कौतुकम्
दीनत्वेन दया । निर्व्याजीकृत कामादिनाशेन निष्प्रतिबन्धीकृतो यश्चित्सुधादा
ज्ञानामृतस्य रस आस्वादस्तस्य मुदा तज्जन्यानन्देन निद्रायमाणस्य मुद्रितनेत्रस्य।
1 उपेक्षितमिति । अत्र यद्वक्तव्य तत् 'शमो निरीहावस्थायाम्' इत्यादा-
हितम् (१६६ पृ०) ॥