रूपमण्डन एवं देवमूर्त्ति-प्रकरणम् (मण्डन सूत्रधार - प्राचीन मूर्तिकला एवं देव-प्रतिमा लक्षण सटीक)

६६ देवतामूर्तिप्रकरणम्
पद्मखड्गं खेटकञ्च गदा (तासु ? तेषु) प्रदक्षिणे ।
विलोमैः पद्मग(मोक्ता ? दयोः) जयो विजयदक्षि(णैः ? णे) ॥
तर्जनी बाणचापञ्च गदा (तासु ? तेषु) प्रदक्षि(णाम् ? णा) ।
गदाऽपि सव्यतः कुर्याद् धाता तस्माद् विधातृकः ॥ ११४ ॥
तर्जनीपद्मशङ्खञ्च गदा (तासु ? तेषु) प्रदक्षि(णं ? णा ।
सव्यापसव्ययोगेन सुभद्रो भद्र एव च ॥ ११५ ॥
मूर्त्तेः प्रमाणगणनां गरुडध्वजस्य
ब्रह्मादयोऽमरगणा न हि ते समर्थाः ।
विश्वस्य पालनविधौ बहुधाप्रकारं
रूपाणि यस्य विचरन्ति स पातु विष्णुः ॥ ११६ ॥
इति विष्णुप्रतीहाराः ।
इति क्षेत्रात्मजसूत्रभृन्मण्डनविरचिते वास्तुशास्त्रे देवतामूर्तिप्रकरणे
विष्णुशालग्रामशिलापरीक्षादिभेदाधिकारो नाम
पञ्चमोऽध्यायः ॥ ५ ॥
तथात्वाच्चण्डो वा दक्षिणे प्रचण्डो वेति भ्रमः शिष्याणां मा भूदित्यसन्दिग्धार्थमुत्तरार्द्धमिति
ज्ञातव्यम् ।
११३ । विलोमैः पद्मगदयोरिति ; जयस्य वामोर्ध्वादिहस्तेषु क्रमात् पद्मं खड्गः खेटकं
गदा चेत्यायुधानीति पूर्वार्धस्यार्थः । ततश्चैवामायुधानां पद्मगदयोर्वैलोम्येन विजयस्याऽऽयुधं भवेत्
इत्युत्तरार्धस्यार्थः, वैलोम्यञ्च पूर्वं गदायाः पश्चाच्च पद्मस्य सन्निवेशादिति ज्ञेयम् । एवञ्च 'विलोमैः
पद्मगदोर्विजयो जयदक्षिणे' इत्येवोचितः पाठः ।
११४-११५ । अनयोरपि गदाया एव सव्यापसव्ययोगेन व्यवस्थेति द्रष्टव्यम् ।