रत्नावली नाटिका (सम्राट हर्षवर्धन - शास्त्रीय नाटिका रत्न सम्पूर्ण ४ अङ्क सान्वय सटीक)

तृतीयोऽङ्कः 279
King—Oh ! You speak what is not quite true, my love.
For, whenever her bosom swelled with deep sighs, I trembled.
Also, whenever she became sullen, I talked to her sweetly.
Whenever in her face the brows were knitted in a frown
out of anger, I prostrated myself at her feet ; and thus nothing
but my attendance (was shown) to the Queen due to (her) high
birth ; but the affection I feel for you is full of vehement love
springing from excessive attachment. [lit. : but the affection
in which excessive flavour is caused by vehement love, is
(reserved) for you (alone).] 18.
वासवदत्ता—( उपसृत्य ) अज्जउत्त ! सरिसं ¹अज्जउत्त !
सरिसं एदं ! (क)
राजा—( दृष्ट्वा सवैलक्ष्यम् ) देवि ! न खलु अकारणे मामुपा-
लब्धुमर्हसि । त्वामेव मत्वा वेशसादृश्यविप्रलब्धा वयमिहा-
गताः । तत् क्षम्यताम् ।
( पादयोः पतति )
वासवदत्ता—( सरोषम् ) अज्जउत्त ! उट्ठेहि उट्ठेहि । किं
अज्जवि सहजाभिजादाए सेवाए दुक्खं अणुभवीअदि ? (ख)
राजा—( स्वगतम् ) किम् ! एतदपि श्रुतं देव्या ? तत्
सर्व्वथा देवीप्रसादनं प्रति निराशीभूताः स्मः ।
( इत्यधोमुखस्तिष्ठति )
विदूषकः—भोदि ! तुमं किल अत्ताणअं उब्बंघिअ
(क) आर्यपुत्र, सदृशम् आर्यपुत्र ! सदृशमेतत् !
(ख) आर्यपुत्र, उत्तिष्ठ उत्तिष्ठ । किमद्यापि सहजाभिजातया सेवया ( सहजाभि-
जातायाः सेवायाः ) दुःखमनुभूयते ?

1. अज्जउत्त ! सरिसं एदं । अथवा, सुठुं एदं, सरिसं एदं ।