पृथ्वीराज रासो (सटीक हिन्दी व्याख्या)
Prithviraj Raso by Chand Bardai with Hindi Commentary
महाकवि चन्दबरदाई / कविराज मोहनसिंह द्वारा
पृष्ठ 417, कुल 470 में से
संदर्भ में पढ़ेंनवां समय २३] पृथ्वीराज रासो । ४०७
असमंसं दासं सांइ आसं, उच्च आरुं झंअरं ॥
नीकं सुवच्छं सुद्ध कच्छं, हुअ गच्छं धीढरं ।
सजि वान पथ्यं दंत अध्यं, राज सथ्यं संभिलं ॥
चल्ले सवल्लं ढाल ढल्लं, गज्ज मल्ल भुकियं ॥ कुं० ॥ ११६ ॥
घंटा सुघोरं भेरि शेरं, तयं तोरं सद्दयँ ॥
रुंधं सवदं नीर नदं, सूर बह्रं बद्द्यं ॥
धर पाडू धक्की है पुरक्की, गैग चक्की पप्परं ॥
उड्डी सुरेनं सुंदि गेनं, आइ सेनं सद्धरं ॥ कुं० ॥ ११७ ॥
गिद्धी सुनय्यं चली सध्यं, सीस रय्यं अच्छरं ।
निरपैं सुवीरं निज्ज नीरं, अस्स चीरं मच्छरं ॥
पुह्रैं समीरं वच्चि सुधीरं, साह सीरं संझरं ।
सेनं सहस्सं तेय दसंतं, भुम्झ जस्सं ढिढरं ॥ छं० ॥ ११८ ॥
नारह नई वीर वहं, गोम सईं तहयं ।
सामंत सूरं चढे नूरं, जुद्ध भूरं जद्द्यं ॥
सथ्यं संगारं मंस चारं, ना उच्चारं जैकरं ।
श्रोनं सभप्यी भू चरप्पी, पैचरप्पी बेचरं ॥ कुं० ॥ ११८ ॥ ६० ॥ ६२ ॥
सुलतान के चरों का सुलतान को जाकर समाचार देना
कि शत्रु की सेना एक योजन पर आ गई ॥
दूहा ॥ चरित लख सादाब चर । गए पास सुरतान ॥
सजी सेन सामंत पति । आयो जोजन थान ॥ कुं० ॥ १२० ॥ ६० ॥ ६३ ॥
६२ पाठान्तर—बजए । नर्दै । निसानं । गजए । ढलक्की । बकी । जब्बी । बिरह्रैत । युद्धु ।
सांइ । घंघरं ॥ ११५ ॥ साई । उच्च । अझरं । सुबक्कं । कछं । गछं । धिठरं । बांना । पथं । अर्य ।
सथं । चल्ले । सबलं । ठलं । गज । मलं । भुझयं ॥ ११६ ॥ सदयं । वद्द्यं । धकी । पुरकी । गहक्की ।
पप्परं । उड़ी । सदेने । आय । सधरं । ॥ ११७ ॥ सतयं । सधं । रथं । अच्छरं । निरयै । निरपै ।
निज । अस । मछरं । पहुँ । साय । सहसं । दसं । भुझ । जसं । ढिठ्ठरं ॥ ११८ ॥ नारद । तद्यं ।
तद्दुयं । युध । जद्यं । सथं । शांगारं । संगारं । जैकरं । सभपी । घरपी । पैचरपी ॥ ११८ ॥
६३ पांठान्तर—* सं० १६४७ की में इसका यह पाठ है—मिलि भूचर पेचर सकति । लप ।
सुरतांन । यांन ॥