पृथ्वीराज रासो (सटीक हिन्दी व्याख्या)

१०६ [space] पृथ्वीराजरासौ । [space] [ आदि पर्व
॥ आना की माता का तो उसे शत्रु न सेवने को कहना किंतु
उस का अजमेर जाना ॥
दूहा ॥ मातं बरज्जत रत्त हुअ । सचु न सेव न खेवं ॥
आइ अनल अजमेर बन । असुर निरष्वन भेव ॥
छं० ॥ ५२५ ॥ रू० ॥ २६९ ॥
॥ ढुंढा दानव का अजमेर बन में बहुतदिनों तक मन्तु होकर रहना ॥
सो दानव अजमेर बन । रह्यो दीघ घन अंत ॥
सुंन दिसांनन जीव को । थिरं थांवरं जंग मंत * ॥
छं० ॥ ५२६ ॥ रू० ॥ २७० ॥
॥ अजमेर की नष्ट भ्रष्ट दशा और आना का खड्ग लेकर प्रेत
के पास जाना ॥
चोटक ॥ तहँ सिंघ न म्रग्ग न पंषि वनं । दिसि सून भई डर जीव घनं ॥
नव सातव संत अमंत कियं । पिय की धरनी रव तंत लियं ॥ छं० ॥ ५२७ ॥
तहँ ठाम भयानक सोच तयं । तहँ ठाम कलां कल्ल सोधि वयं ॥
तिहँ ठाम भरे नर नारि ननं । तिहँ ठाम न पंथिय पंथ कनं ॥ छं० ॥ ५२८ ॥
तिहँ ठाम गजं वर बाजि ननं । तिहँ ठाम न सिद्धय सांध कनं ॥
तिहँ ठाम न दारिद द्रव्य गनं । हिय मातं न तात न सोच मनं ॥ छं० ॥ ५२९ ॥
लय षग्ग रमक्किये प्रेत दिसं । बर बीर सु मंडिय चित्त रसं ॥
अविलंब करी सक्करं विपिनं । रिपु थान सपंत सु मैं न मनं ॥ छं० ॥ ५३० ॥
नर दिष्यं अचंभ कियौ सु हियं । कचि आज बिधं भल भष दियं ॥
क्षुध प्यास रु निंदयं राज ननं । सु गयौ वर दानव ताप तनं ॥
छं० ॥ ५३१ ॥ रू० ॥ २७१ ॥
२६९-७० पाठान्तरः-बरजत । रत । आंय । अनल । निरषन ॥ २६९ ॥ सून । सुंचा ।
दधिर ॥ २७० ॥

• हिं० मंत = सं० म॑न्तु = राजाँ से बना है। यहाँ यह मंत्र का अपभ्रंश नहीं है ॥
  २७१ पाठान्तर :-तहो । तहं । मृग । डर । वनं । म॑सु । पीयकी । तत । तत्ति । लीयं ।
  तहां । तिह्वां । टांम । भयानक । तहां । ठांम । तिहां । ठांम । तिहां । ठाम । नमं । तिहां
  रूक्क सु पंथि रु पंथि जनं । तिहां । ठांम । तिहां ठांम । तिहां । ठांम । द्रव । लै । लग । रु ।
  मुकिय । अविलंव । यांन । संपंत । सपत्त । दिषि । कीयौ । कोई । कोई आज भलो इहं भ्रप
  दियं । बुध । न निद्रय । दांनव ॥