पाशुपत सूत्र (भगवान् लकुलीश - कौण्डिन्य प्रणीत पञ्चार्थभाष्य सहित पाशुपत दर्शन मूल)

प्रथमोऽध्यायः । ३५
अस्यैव च सूत्रस्य सामर्थ्यात् सर्वद्रव्यपरित्यागे कृते एकवासोमात्र-
परिग्रहः संस्कर्त्तव्यः शिष्यः । आह—लज्जाविनिवृत्तिरस्य कदा
भवतीति ? । उच्यते—ज्ञानाकलुषाभ्याम् । अत्र यदा प्राप्तज्ञानः
क्षीणकलुषश्च भवति तदा तस्य लज्जानिवृत्तिः ॥ १० ॥
आह—किं विनिवृत्तायामपि लज्जायां नियतमेवैकं वासो
ग्राह्यम्, आहोस्विदनियतमिति ? । उच्यते—अनियतम् । यस्मादाह—
अवासा वा ॥ ११ ॥
अत्र अकारो वासःप्रतिषेधे वर्तते । अवाससा नग्नेन यथा-
जातेन निष्परिग्रहेण भवितव्यम् । आह—अवासस्त्वे किं ते
प्रयोजनम् ? । तद् वाच्यम् एकवासस्त्ववत् । तदुच्यते—निष्परिग्रहार्थम्
अमङ्गलख्यापनार्थं चेति, प्रयोजनद्वयं द्रष्टव्यम् । वाशब्दः शक्त्य-
शक्त्योर्विचारणे । यद्यशक्तस्तदा अनयेनैकवाससा भाव्यम् । यदि
शक्तस्तदा अवाससा नग्नेन यथाजातेन निष्परिग्रहेण भवितव्यमित्यर्थः ।
न तु वा विकल्पे । विकल्पार्थासम्भवादित्यर्थः ॥ ११ ॥
आह—तस्मिन्नायतने प्रतिवसता किमा देहपातादनिर्गच्छतैव
स्थेयं ध्यानैकनिष्ठेन शिलावद्, आहोस्वित् दृष्टोऽस्यायतनान्निर्गमः
भस्मभैक्ष्योदकार्जनादिनिमित्तं, ग्रामादिप्रवेशो वा ? । उच्यते—दृष्टः ।
यस्मात्—
मूत्रपुरीषं नावेक्षेत ॥ १२ ॥
अत्र मूत्रं च पुरीषं च मूत्रपुरीषम् । चार्थे द्वन्द्वसमासः ।
अत्र मूत्रं नाम—यदेतदुदरपर्युषितं निस्सरति बहिः स्रवति तन्मूत्रम् ।