पाशुपत सूत्र (भगवान् लकुलीश - कौण्डिन्य प्रणीत पञ्चार्थभाष्य सहित पाशुपत दर्शन मूल)

९८ रा०भाष्ये पाशुपतसूत्रे
इन्द्राभिषिक्तम् इन्द्रियाभिषिक्तं च । तत्रेन्द्राभिषिक्तं व्रीहियवाद्यम् ।
इन्द्रियाभिषिक्तं तु मांसम् । तत् पञ्चविधम्— भक्ष्यं भोज्यं लेह्यं पेयं
चोष्यमिति । तथा षड्रसं - मधुराम्ललवणतिक्तकटुकषायमिति । आह—
तस्य कृतान्नस्यार्जनं कुतः कर्तव्यम् ? । तदुच्यते — उत्सृष्टम् ।
अत्रोत्सृष्टग्रहणाद् भैक्ष्ययथालब्धप्रतिषेधः । किङ्कारणम् ? । सूनादि-
दोषपरिहारार्थत्वान्नस्तेयप्रतिग्रहादिदोषात् (?) । तच्च त्रिविधमुत्सृष्टम् ।
तद्यथा—निसृष्टं विसृष्टमतिसृष्टमिति । तत्र सनिमित्तं परित्यक्तमन्नं
पानं वा तन्निसृष्टम् । गोब्राह्मणादिनिमित्तं त्यक्तं विसृष्टम् । अति-
सृष्टमन्यतः परित्यक्तम् । दयार्थमानृशंसार्थं वा यदि कश्चिद् दद्यात्
तदपि ग्राह्यमेव । आह—अनेन साधकेन किं कर्तव्यमिति ? । उच्यते—
उपयोक्तव्यम् । यस्मादाह—उपाददीत । अत्रोपेत्यभ्युपगमे । अत्यन्ता-
सन्मानार्थन्तस्येनेत्यर्थः । आददीत इत्युपयोगे ग्रहणे च । विवक्षित-
सूत्रग्रहणे त्यावद् (?) भवति । तदुक्तं---
“ संचित्वा नरमेवैनं (?) कामानामतितृप्तिकम् ।
व्याघ्रः पशुमिवादाय मृत्युरादाय गच्छति ॥ ”
इति । उपयोगेऽपि नाथकणादवत्सं (?) । तस्मादुपयोक्तव्यमिति । ईत
इत्याज्ञायां नियोगे च । तदुत्सृष्टं विधिप्राप्तमुपयोक्तव्यम् । अन्यथा हि
विधिव्यपेतेन क्रमेण वृत्त्यर्जनं न कर्तव्यमित्यर्थः ॥ ७ ॥
आह—व्रतादीनि गोपयित्वा सम्यक्साधनप्रयोगे उत्सृष्टो-
पयोगे च वर्ततः के वार्था निष्पद्यन्ते ? । असन्मानप्रकरणस्य वा
परिसमाप्तिः किमस्ति नेति ? । उच्यते— अस्ति । यस्मादाह—