न्यायमञ्जरी: प्रथम भाग (आचार्य जयन्त भट्ट - पं. सूर्यनारायण शुक्ल सम्पादित, काशी संस्कृत ग्रन्थमाला)

तैकघनाकार (१)वाक्यार्थानुसारेण सतामसतां वा पदानां निमित्तभावव्यवस्था-
पनादश्रूयमाणतथाविधैकदेशादपि वाक्यात्तदर्थावगतिसम्भवात्किं श्रुतार्थापत्त्या,
अत एव न सोपानव्यवहितं तस्यार्थस्य शाब्दत्वं साक्षादेव तत्सिद्धेः, न च
श्रूयमाणेषु निमित्तेषु कुतस्तदर्थमवगच्छामः अनवगच्छन्तश्च कीदृशं नैमित्तिक-
मवकल्पयामः—
उच्यते—श्रुतेष्वपि पदेषु तेषां निमित्तभावो न स्वमहिम्ना ऽवकल्पते किं तु
नैमित्तिकानुसारद्वारक इत्युक्तम्, एवमश्रुतेष्वपि भविष्यति, न यजौ करणवि-
भक्तिं शृणुमो न स्वर्गे कर्मविभक्तिं नाग्निविदादिषु क्विप्प्रत्ययं नाधुनादिषु प्र-
कृतिं न समासत्तद्धितेषु यथोचितां विभक्तिमपि च प्रतीम एव तदर्थम्, एवं वि-
श्वजिदादावपि यजेतेति नैमित्तिकबलादेव स्वर्गकामादि