नागानन्दम् (सम्राट हर्षवर्धन - संस्कृत मूल एवं हिन्दी व्याख्या)

( ३० )
जा एत्तिअं कालं कण्णआअणदुक्करेहिं णिअमोवासणेहिं
या एतावन्तं कालं कन्यकाजनदुष्करैर्नियमोपासनैः
आराधअन्तीए अज्जवि ण दे पसादं दंसेदि ।
आराधयन्त्या अद्यापि न ते प्रसादं दर्शयति ।
९ क.-भो वअस्स ! कण्णआ क्खु एसा, किं ण पेक्खम्ह ?
भो वयस्य ! कन्यका खल्वेषा । किं न प्रेक्षावहे ?
– को दोषः । निर्दोषदर्शना हि कन्यका भवन्ति ।
किन्तु कदाचिदस्मान् दृष्ट्वा बालभावसुलभलज्जासाध्वसान्न
चिरमिह तिष्ठेत् । तदनेनैव लताजालान्तरेण पश्यावः !
विदूषकः — एवं करेम्ह ।
एवं कुर्वः । [उभौ पश्यतः]
विदूषकः — (दृष्ट्वा साश्चर्यम्)
भो वअस्स ! पेक्ख पेक्ख । अहह अच्चरिअं !
भो वयस्य ! प्रेक्षस्व प्रेक्षस्व । अहह, आश्चर्यम् !
ण केवलं वीणा विण्णाणेणेव्व सुहं करेदि, इमिणा वीणा-
न केवलं वीणा¹विज्ञानेनैव सुखं करोति, अनेन वीणा-
विण्णाणाणुरूवेण रूवेण वि अच्छीणं सुहं उप्पादेदि ।
विज्ञानानुरूपेण रूपेणापि अक्ष्णोः सुखमुत्पादयति ।
का उण एसा ? किं दाव देई ? ओहो णाअकण्णआ ?
का पुनरेषा ? किं तावत् देवी ? आहोस्विन् नागकन्यका ?
आहो विज्जाहरदारिआ ? आहो सिद्धकुलसंभवेत्ति ?
आहोस्वित् विद्याधरदारिका ? आहोस्वित् सिद्धकुलसम्भवेति ?