मृगेन्द्र आगम: विद्या एवं योग पाद (भट्ट नारायणकण्ठ वृत्ति सहित प्राचीनतम कामिक आगम परिशिष्ट)

२३२ मृगेन्द्रतन्त्रे । [ १।११
एवं च पक्षद्वयेनाशङ्कितं चोद्यं समर्थ्य,
पक्षान्तरेणाप्याशङ्कमानस्तद्दूषणायाह
अथैकविनियोगित्वे
सत्येकमतिरिच्यते ।
श्रोत्रदृक्पाणिपादादि
ततो भिन्नार्थमस्तु नुः ॥ १२ ॥
नन्वेकस्मिन्विषये विनियोगोऽस्ति यस्य स
पदार्थ एकोऽन्यस्य एकविनियोगित्वे सत्यति-
रिच्यते अधिकीभवति ध्वान्तध्वंसक्षममण्या-
लोकसंभव इव दीपः । ततश्च सुखदुःखमोहा-
त्मकपुंभोगसाधनत्वं बुद्धेरेव पर्याप्तमतस्तदर्थ-
मिष्यमाणायाः पुनरपि विद्याया आनर्थक्य-
मित्याशङ्क्यैतन्निरासः-श्रोत्रदृक्पाणिपादादीति,
तत इति एवमभ्युपगमात्, एकविनियोगित्वे
सत्येकस्यातिरेकत्वाङ्गीकरणे सतीत्यर्थः । नुरिति
पशुत्वयोगिनो भोक्तुः पुंसः । यदुक्तं प्राक्
'भोगभूमिषु ना भुङ्क्ते भोगान्कालानुवर्तिनः।' (१।१०।१३)
इति । तस्य नुः पुंसः श्रोत्रदृगादि पाणिपादादि
च भवत्पक्षे भिन्नार्थमस्तु, एकविषयं मा भूत् ।