मानसार शिल्पशास्त्र (प्रसन्ना कुमार आचार्य - प्राचीन भारतीय स्थापत्य, नगर-नियोजन व मूर्ति-शिल्प महाकोश)

३६० मानमारे [अध्यायः
लिङ्गाङ्गुलमिति प्रोक्तं बेरं तालवशादपि ।
कृत्वा बेराङ्गुलं प्रोक्तं मानाङ्गुलमिहोच्यते ॥ २६ ॥ 52
यवताराष्टमात्रं स्याद् देवानामुङ्गुलं भवेत् ।
मध्यं मुनियवाङ्गुल्यं षट्पञ्चाङ्गुलायतम् ॥ २७ ॥
मानाङ्गुलमिति प्रोक्तं देहलव्धाङ्गुलं भवेत् ।
अङ्गुळद्वयमारभ्य जात्यंशम(शं) विनोदयम्(यं स्यात्) ॥ २८ ॥ 56
द्वित्र्यङ्गुलं समारभ्य मध्ये भूताङ्गुला(ङ्गमा) र्भेत्(त) ।
सप्ताङ्गुलं समारभ्य द्विव्यङ्गुळविवर्धनात् ॥ २९ ॥
पञ्चविंशाङ्गुळान्तं स्याद् यश् शु(च्छु)भायादिसंभवम् ।
नागं नन्दं गुह्यं चाष्टनववेदगुणास्तथा ॥ ३० ॥ 60
भानुषट्क्त्यष्टहर्मा(र्चसु)निनन्दचयं क्रमात् ।
शेषमायामयोन्धं च (यं व्ययं योनिञ्च) नक्षत्रं वारमंशकम् ॥ ३१ ॥
द(दा)रिद्रं दारनाशं च श्रीकं(करं) विजयाद्भुतम् ।
भुक्ति मु(क्तिर्मु) क्ति च(क्तिञ्च) भोगं च श्र(गन्तु चा)र्थलाभद्वयावहम् ॥ ३२ ॥ 64
कीर्तिदं पुष्कलं चैव द्वादशायां[शं] च तत्फलम् ।
सिद्धिदं विजयं चैव श्रीकरं चार्थहानिकम् ॥ ३३ ॥
भोगं च शत्रुनाशं च चक्षुमा(रा)यार्थलाभकम् ।
मुदितं सौख्यकं चैव दशधा वेद्यतत् (व्ययस्य) फलम् ॥ ३४ ॥ 68
आयं सर्वहरं पुण्यं व्ययं सर्वहरं सुखम् ।
आयाधिक्यं व्ययं हीनं सर्वसंपत्क˙ सदा ॥ ३५ ॥
यत्फलं शुभयुक्तं चेदायहीनं त[द्] दूषणम् ।
पूज्यं व्ययं सममेवं तत्र दोषो न विद्यते ॥ ३६ ॥ 72
ध्वजः सिंहो वृषो हस्ति(स्ती) स तेषां शुभयोनयः ।
जन्मद्वयं चतुःषष्टिभिरष्टनन्दशुभाचतम् (र्भक्तकम्) ॥ ३७ ॥
नामजन्मादिनन्दं च गणनैस्तु विधीयते ।
कर्तृराश्यादिनाश्यं(रम्य) च सेना(मीन)द्वितीयान्तकम् ॥ ३८ ॥ 76
तृतीये मा(मी)नऋक्षाद्यैः पूर्ववद् गणनैस्तु वा ।
तस्मात्तृतीयपर्यन्तमुच्यैः सर्वगुणावहम् ॥ ३९ ॥