मानसार शिल्पशास्त्र (प्रसन्ना कुमार आचार्य - प्राचीन भारतीय स्थापत्य, नगर-नियोजन व मूर्ति-शिल्प महाकोश)

४५] सिंहासनलक्षणम् ३०३
तदूर्ध्वेऽर्धेन पद्मं स्यादर्धेनावृतवेत्रकम् ।
तदूर्ध्वे चाम्र(र्ध) पट्टं स्यात्तत्रिं(शं)शेन गलोदयम् ॥ ८० ॥ 164
नानापादादिसिंहादिपत्रवल्ली(ल्लीभि)र्विभूषितम् ।
तदूर्ध्वे चाम्रपट्टं स्यात्तदूर्ध्वे वृत्तवेत्रकम् ॥ ८१ ॥
तत्समं चोर्ध्वपद्मं स्याद्वाजनं चैकभागिकम् ।
आश्विन्यंशं कपोतं स्यात्तदूर्ध्वंऽशेन वाजनम् ॥ ८२ ॥ 168
तदूर्ध्वे चांशं वृत्तं स्यान्मध्ये व्यालादिभूषितम् ।
सर्वालङ्कारसंयुक्तं शेषं युक्त्या प्रयोजयेत् ॥ ८३ ॥
श्रीविशालमिति प्रोक्तं पार्ष्णिक[स्य]नरेन्द्रयोः(योग्य) ।
कारयेद्द्विजयान्तं स्यात्प्रथमाच्चतुरासने ॥ ८४ ॥ 172
तदेव वप्रमध्ये तु द्व्यंशेन वृत्तनिर्गमम् ।
शेषं तु पूर्ववच्चित्रं श्रीबन्धमिति हि स्मृतम् ॥ ८५ ॥
पार्ष्णिकः(क)पट्टधरोत्सेधं(योग्यं) पूर्वोक्तानां च योग्यकम् ।
तदेव मध्यकुम्भे तु चैकांशेनाभ्र(प्र)पट्टिका ॥ ८६ ॥ 176
एवं तु श्रीमुखं प्रोक्तं मण्डलेशस्य योग्यकम् ।
तदेव मूलभागेन चाम्रवृत्तं विनाम्बुजम् ॥ ८७ ॥
भद्रासनमिति प्रोक्तं पट्टभागासनं भवेत् ।
तदेव ज(तज्ज)न्मन उपरिदेशे ह्यंशकेनाम्बुजं भवेत् ॥ ८८ ॥ 180
शेषं प्रागुक्तवृत्कुर्यात्पद्मबन्धमिति स्मृतम् ।
प्राहारकस्य योग्यं स्यात्सर्वेषामासनान्वितम् ॥ ८९ ॥
तुङ्गे त्रिंशतिभागेन जन्म द्व्यंशेन योजयेत् ।
पद्मतुङ्गं गुणांशं स्यात्कम्पमंशेन योजयेत् ॥ ९० ॥ 184
षडंशं वप्रतुङ्गं स्यात्तदूर्ध्वे समांशकं घटम् ।
पद्मामंशेन बन्धां(न्ध्वं)शं कर्णं कम्पं शिवांक्षकम् ॥ ९१ ॥
कपोतोच्चं त्रिभागं स्यादालिङ्गादि द्वयांशकम् ।
व्यालसिंहादिपुष्पैश्च कर्णो ग्राह्यादिभूषितम् ॥ ९२ ॥ 188
सर्वाङ्गवृत्तवेत्रं स्यान्प्रवरैररलङ्कृतम् ।
एवं तु पादबन्धं स्यात्सहप्राहस्य योग्यकम् ॥ ९३ ॥