मानसार शिल्पशास्त्र (प्रसन्ना कुमार आचार्य - प्राचीन भारतीय स्थापत्य, नगर-नियोजन व मूर्ति-शिल्प महाकोश)

करवीरबहुवर्णा(र्णी) संपुटाभं विकल्पयेत् ।
एककुङ्गलयुग्ये(योगे)न कर्णायां(खीयेश)च लुपान्वितम् ॥ १२१ ॥
छत्रं विकासिताभं स्यान्मूलं च निबिडा(डा)न्वितम् ।
कर्णों चैक्लुपा पार्श्वे लुपाबहुल(लं) योजयेत् ॥ १२२॥
ह्रस्वदीर्घायतः(त) सर्वं नालिकेरदलान्वितम् ।
बहुबाहुलुपाकर्णेषु बहुकुङ्गल(लं) योजयेत् ॥ १२३ ॥
एवं च लक्षणं प्रोक्तं कटकाकारं तु योजयेत् ।
दण्डिकोर्ध्वं वाजनं स्याल्लुपान्तस्योपरि न्यसेत् ॥ १२४॥
च्छेपयोगे(यां च) रू(रू)पाकारं वामावामं तु योजयेत् ।
एतत्तु ममज्ञा(मामकं) वृत्तं देवानां हर्म्यके न्यसेत् ॥ १२५ ॥
वृत्तं वाथ षडश्रं वा अ(चा)ष्टाश्रं वा तदायते (तम्) ।
कुर्यात्तत्तल्लुपामानं पूर्वव