मानसार शिल्पशास्त्र (प्रसन्ना कुमार आचार्य - प्राचीन भारतीय स्थापत्य, नगर-नियोजन व मूर्ति-शिल्प महाकोश)

१०६ मानसारे [अध्यायः
याम्ये वा पश्चिमे वापि देशे [नि]पतन्वि मङ्गळम् ।
ईशं(शे) नैऋ(र्ऋ)तिकोणे वा सर्वसंपत्करं भवेत् ॥ १६१ ॥
अनलानिलकोणे वा चान्यथा चान्तरालके ।
उद्धतमिति तत्र स्यात्सकलानीत्यमङ्गळम् ॥ १६२ ॥ 328
छिन्नवृक्षस्य पतने वृषभं(भ) ह्यक्षकुञ्जरम् (राणाम्) ।
निन(ना)दं भवति श्रेष्ठं वाह्यत्वा(ता)ने त्वमङ्गळम् ॥ १६३ ॥
समीपे(प) स्थितवृक्षा (क्षां)श्च हत्वा यदि पतेत्तरुः ।
अशुभं तत्समुद्दिष्टो (ष्टं) पतन्ति मनुजोपरि ॥ १६४ ॥ 332
पूर्वे वा चोत्तरे वापि वृक्षास्तत्र पतन्ति चेत् ।
तत्रादे(दौ) तत्क्रमं नास्ति चान्ये (न्य) दिक्षु त्वमङ्गळम् ॥ १६५ ॥
सर्वदोषं समुद्दिश्य शान्तिं कुर्याद्विचक्षण