मालविकाग्निमित्रम् (महाकवि कालिदास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी व्याख्या)

पञ्चमोऽङ्कः । १०३
कञ्चुकी—देव, अयं कुमारः
नैतावता वीरविजृम्भितेन
चित्तस्य नो विस्मयमादधाति ।
यस्याप्रधृष्यः प्रभवस्त्वमुच्चै-
रग्नेरपां दग्धुरिवोरुजन्मा ॥ १७ ॥
राजा—मौद्गल्य, यज्ञसेनश्यालमुरीकृत्य मोच्यन्तां सर्वे बन्ध-
नस्थाः ।
कञ्चुकी—यदाज्ञापयति देवः । (इति निष्क्रान्तः ।)
देवी—१जयसेणे, गच्छ । इरावदिप्पमुहाणं अन्तेपुराणं पुत्तस्स
वृत्तन्तं णिवेदेहि ।
(प्रतीहारी प्रस्थिता ।)
देवी—२ऐहि दाव ।
प्रतीहारी—(परिवृत्य ।) ३इअ म्हि ।
देवी—(जनान्तिकम् ।) ४जं मए असोअदोहएणिओए मालवि-
आए पडिण्णादं, तं से अदिजणं च णिवेदिअ मह वअणेण इरा-
वदिं अणुणेहि । तुए अह सच्चादो णविब्भंसिदव्वेत्ति ।
१. जयसेने, गच्छ । इरावतीप्रमुखेभ्योऽन्तःपुरेभ्यः पुत्रस्य वृत्तान्तं
निवेदय ।
२. एहि तावत् ।
३. इयमस्मि ।
४. यन्मयाशोकदोहदनियोगे मालविकायै प्रतिज्ञातम्, तदस्या अभि-
जने च निवेद्य मम वचनेनेरावतीमनुनय । त्वयाहं सत्यान्न विश्रंशयितव्येति ।
यत्पितरमनुजातो मे वत्सकः ॥ नैतावतेति । स्पष्टोऽर्थः ॥ जयसेने गच्छ। इराव-
तीप्रमुखेभ्योऽन्त पुरेभ्य पुत्रस्य वृतान्त निवेदय॥ एहि यन्मया-