ललिता सहस्रनाम: सौभाग्यभास्कर भाष्य (भास्करराय मखी प्रणीत मूर्धन्य शाक्त भाष्य)

घूर्ण
११२ ललितासहस्रनाम ।
मदाघूर्णितरक्ताक्षी मदपाटलगण्डभूः ।
चन्दनद्रवदिग्धाङ्गा चाम्पेयकुसुमप्रिया ॥ १४३ ॥
कुशला कोमलाकारा कुरुकुल्ला कुलेश्वरी ।
कुलकुण्डालया कौलमार्गतत्परसेविता ॥ १४४ ॥
ब्रह्मगीतायां तथैवोपनृंहणदर्शनात् । तदुक्तं 'तथानन्दमयश्चापि ब्रह्मणान्येन
साक्षिणा । सर्वोत्तरेण संपूर्णो ब्रह्म नान्येन केनचित् । यदिदं ब्रह्मपुच्छाख्यं सत्यज्ञा-
नाद्वयात्मकम् । सरसः सर्वदा साक्षान्नान्यथा सुरपुंगवा' इति । क्रोधभट्टारका
अप्याहुः 'अन्नप्राणमयैः प्रबोधपरमानन्दैः शिरःपक्षयुक् पुच्छात्मप्रकटैर्महोपनिषदां
वाक्यैः प्रसिद्धीकृतः । कोशैः पञ्चभिरेभिरेव भवतीमेतत्प्रलीनामिति ज्योतिः प्रज्वलदु-
ज्वलात्मचपलां यो वेद स ब्रह्मवित्'इति । निष्क्रान्तः सीमानं सीमां वा निःसीमा
निःसीमो वा निरवधिको महिमा यस्याः । 'मन' इति निषेधान्न ङीप् । वैकल्पिको डाप् ।
अतो निःसीममहिम्नेनम इति वा निःसीममहिमायैनम इति वा प्रयोगः । कालत्रयेऽपि
रजसोऽविरहान्नित्ययौवना । विषयान्तरसंपर्कशून्य आनन्दैकविषयको वृत्तिविशेषो मद-
स्तेन शालते शोभत इति तथा ॥ १४२ ॥ मदेन घूर्णितानि रक्तानि चाक्षीणि यस्याः ।
बाह्यविषयवैमुख्यं घूर्णनम् । मदेन पाटले श्वेतरक्ते गण