कौषीतकि ब्राह्मण (शाङ्खायन ब्राह्मण - उदय प्रणीत व्याख्या सहित सटीक)

XXVIII, 4, ८–5, ३५ कौषीतकिब्राह्मणे 148

।७। अलीकयुर्ह वाचस्पतो नैमिशीयानां$^{10}$ दीक्षोपसत्सु ब्रह्मास ।८। स ह प्रसुतेऽच्छा-
वाकीयां चकार ।९। ते होचुः ।१०। अस्मे वा इमं पुरा ब्रह्मभागं पर्यहरन्$^{11}$ ।११।
कस्मा एनं परिहरामेति ।१२। $^{12-}$तस्मा एवैनं परिहरतेत्यूचुः$^{12}$ ।१३। $^{13-}$तं तस्मै$^{13}$
परिजहुः$^{14}$ ।१४। स एष ब्रह्मभाग एव ।१५। अथो इळाभाजो वा इतरे चमसाः ।१६।
तस्मादच्छावाकाय पुरोळाशशृगलं$^{8}$ परिहरन्ति ।१७। चमसस्यैवापरीलतायै ।१८ ॥४॥

---

$^{1}$अथैनमध्वर्युराहाच्छावाक वदस्व यत् ते वाद्यमिति ।१। अच्छावाकोपहवमिच्छस्वे-
त्येवैनं तदाह ।२। अच्छा वो अग्निमवस इत्यच्छावाक आग्नेयीरन्वाह ।३। आग्नेयं प्रातः-
सवनम् ।४। ता वा अनुष्टुभो भवन्ति ।५। गायत्री वै सा यानुष्टुप् ।६। गायत्रमग्नेश्छन्दः
।७। ता वै तिस्रो भवन्ति ।८। त्रिवृद् वा $^{2-}$अग्निरङ्गारा अर्चिर्धूम$^{2}$ इति ।९। उत्तमाये
तृतीये वचने प्रणवेन निगदमुपसंदधाति ।१०। यजमान होतरध्वर्योऽग्नीद् ब्रह्मन् पोतर्नेष्ट-
रुतोपवक्तरिति ।११। प्रशास्ता वा उपवक्ता ।१२। $^{3-}$अपि वा ऋचामभ्युदितम्$^{3}$ ।१३।
उपवक्ता जनानामिति ।१४। इषेष्पद्यध्वमूर्जंजयध्वमिति ।१५। अन्नं वा इषमन्नमूर्जम्
।१६। अन्नेन समक्षध्वमित्येवैनांस्तदाह$^{4}$ ।१७। नि वो जामयो जिहतां न्यजामय इति
।१८। यच्च जामि$^{5}$ यच्चाजामि$^{6}$ ।१९। तद् वो निजिहतामित्येवैनांस्तदाह$^{7}$ ।२०। $^{8-}$अपि
वा$^{8}$ ऋचामभ्युदितम्$^{9}$ ।२१। जामिमजामिं प्र मृणीहि शत्रूनिति ।२२। नि सपत्ना यामनि
बाधितास इति ।२३। निहता वः सपत्नाः समरण इत्येवैनांस्तदाह$^{7}$ ।२४। जेष्थाभीत्वरीं
जेष्थाभीत्वर्यंति$^{10}$ ।२५। सेना वा अभीत्वरी ।२६। सेनया सेनां जयतेत्येवैनांस्तदाह$^{7}$
।२७। शृण्वद् व इन्द्रः शृण्वद् वो अग्निरिति ।२८। शृणोतु न$^{11}$ इन्द्रः शृणोत्वग्निरित्या-
शिषमेव तद् वदते ।२९। प्रस्थायेन्द्रामिभ्यां सोमं वोचतोपो$^{12}$ अस्मान् ब्राह्मणान् ब्राह्मणा
ह्वयध्वमिति ।३०। सर्वेष्वेव$^{13}$ तदुपहवमिच्छते$^{14}$ ।३१। तं होतोपह्वयते ।३२। स हि तेषां
श्रेष्ठो भवति$^{15}$ ।३३। यं वै श्रेष्ठमुपह्वयते ।३४। स उपहूत इति ह स्माह$^{16}$ ।३५ ॥५॥

---

149 होत्रकशस्त्राणि XXVIII, 6, १–8, १

प्रत्यस्मै पिपीषत इत्यच्छावाक उक्थीयमानायान्वाह ।१। ता वै चतस्रो भवन्ति ।२।
चतुष्टयं वा इदं सर्वम् ।३। अस्यैव सर्वस्याप्त्यै ।४। $^{1-}$ऐन्द्रीरन्वाह ।५। ऐन्द्रो हि यज्ञक्रतुः$^{1-}$
।६। ता वा अनुष्टुभो भवन्ति संशंसायै ।७। बृहत्पूत्तमा भवति ।८। धीवं बृहती ।९।
श्रियामेव तदन्ततः प्रतितिष्ठति ।१०। प्रातर्यावभिरा गतमित्यैन्द्राग्न्या यजति ।११। ऐन्द्राग्नं
ह्यास्त्योक्थं भवति ।१२। गायत्र्या गायत्रं प्रातःसवनम् ।१३। अनुवषट्करोत्याहुतीनामेव
शान्त्यै ।१४। आहुतीनां प्रतिष्ठित्थ्यै ।१५। अनवानं प्रातःसवने यजेयुरिति ह स्माह पैङ्ग्यः
।१६। क्षिप्रं देवेभ्यो हविः प्रयच्छाम$^{2}$ इति ।१७। अर्धर्चश इति कौषीतकिः ।१८। एतद्
वै छन्दसां पर्व यदर्धर्चः ।१९। पर्वश एव तद् देवेभ्यो हविः प्रयच्छति$^{3}$ ।२०। अथात
ऋतुप्रैषाणामेव मीमांसा ।२१। कण्वो हैतानुत्प्रैषान् ददर्श ।२२। मेधातिथियर्ज्याः ।२३।
काण्वो ह वै मेधातिथिः ।२४। तेन तौ मृत्युं पाप्मानमपजघ्नततु$^{4}$ ।२५। स य इच्छेन्मृत्युं
पाप्मानमपहन्त्यामिति ।२६। एताभिर्यजेत्$^{5}$ ।२७। पुरुषो वै यज्ञः ।२८। तस्य वागेवाज्यम्
।२९। सा वा एकैव भवति ।३०। तस्मादेकदेवत्यमाज्यं शंसति ।३१। प्राणाः प्रउगम्$^{6}$
।३२। ते वा इमे बहवः प्राणाः ।३३। तस्माद् बह्व्यो देवताः प्रउगे शस्यन्ते ।३४ ॥६॥

---

बाहू मैत्रावरुणश्चाच्छावाकश्च ।१। तौ वै द्विगुणौ भवतः ।२। तस्मात् तौ प्रातःसवने
द्विदेवत्याः शंसतः ।३। इयमेव वेना सेवनी मध्यं ब्राह्मणाच्छंसी ।४। तस्माद् ब्राह्म-
णाच्छंसी प्रातःसवन एकदेवत्याः शंसति ।५। आत्मा मध्यन्दिनः ।६। स वा एक एव
भवति ।७। तस्मान्मध्यन्दिने होत्राशंसिन$^{1}$ एकदेवत्याः शंसन्ति$^{2}$ ।८। होता च निष्केवल्यम्
।९। ऊरू मैत्रावरुणश्चाच्छावाकश्च ।१०। तौ वै द्विगुणौ भवतः ।११। तस्मात् तौ तृतीय-
सवने द्विदेवत्याः शंसतः ।१२। इदमेव शिश्नं मध्यं ब्राह्मणाच्छंसी ।१३। तस्माद् द्विरूपं$^{3}$
जायते स्त्री च पुमांश्च ।१४। तस्माद् ब्राह्मणाच्छंसी तृतीयसवने द्विदेवत्याः शंसति ।१५।
ब्राह्मणाच्छंसी भूयिष्ठाः शंसति ।१६। मध्यं$^{4}$ वै ब्राह्मणाच्छंसी ।१७। तस्मादिदमात्मनो
मध्यं स्थविष्ठम् ।१८ ॥७॥$^{5}$

---

अथ यदावन्तः स्तोत्रियानुरूपा भवन्ति तत् प्रथमस्याह्नो रूपम् ।१। वैश्वामित्रौ