कर्पूरमञ्जरी (महाकवि राजशेखर - प्राकृत सट्टक एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या)

प्रथमोऽङ्कः ७
नकुलः—निखिलनरेन्द्रवृन्दाधिष्ठितान्मञ्चसंचयानपास्य मुनिप्राय-
विप्रजनपरिगृहीतं मञ्चमारोहामो वयमपि विप्रवेषधारिण एव ।
(सर्वे समारुह्य यथोचितमुपविशन्ति ।)
(नेपथ्ये ।)
इँदो इदो कुमारधिट्ठजुण्णो भट्टिआरिआ अ ।
युधिष्ठिरः—प्राप्तेवैषा स्वयंवरमित्री ।
(तत प्रविशति सधृष्टद्युम्ना द्रौपदी बन्दी राज्ञी च ।)
(परिक्रामितकेन)
धृष्टद्युम्नः—(एकतोऽवलोक्य ।) कथं तातद्रुपदमनुग्रहीतुं महर्ष-
योऽपि स्वयंवरयात्रामञ्चमध्यासते, तदेतानभ्यर्हयामि । (सप्रश्रयमञ्जलिं
बध्वा ।)
स्वस्त्यापस्तम्ब ! तुभ्यं त्वमसि ननु मुने ! कस्य नो माननीय-
स्त्वां वन्दे याज्ञवल्क्य ! द्विजसदसि कवे ! त्वां स्तुवे भारतस्य ।
विश्वामित्रः पवित्रं जगति विजयते वाममग्रे ! नमस्ते
विश्वप्रेष्ठे वसिष्ठे कृतनतिरपरान्स्तौमि दृप्तान्महर्षीन् ॥ २५ ॥
(द्रौपदी प्रणमति ।)
धृष्टद्युम्नः—(अन्यतोऽवलोक्य ।)
लक्ष्मी संचननेऽर्भुजैर्नृपतयः स्वस्त्यस्तु वः स्वागतं
नन्येते गृहमेधिनां धुरि धयं यत्त्वयमभ्यागताः ।
दृष्टः येन भवादृशां पुनरियम्पूज्यः समाजो जग-
त्युत्कण्ठा भयता च संप्रति पुरः सेयं स्थिता द्रौपदी ॥ २६ ॥
सखी—इँदो इदो भट्टिशरिआ । जग्ग्याहिवाहिणो, वामगाधिमेढुं ।
युधिष्ठिरः—(सस्पृहमवलोक्य स्वगतम् ) अहो लोचनचकोरी ! युवा-
मन्यादृशैः पिवन्त द्रौपदीवदनेन्दुचन्द्रिकाम् ।
१. 'इत इतः कुमारधृष्टद्युम्नो भर्तृदारिका च' इति च्छाया २ 'इत इतो भर्तृदारिका ।
दिग्वाहिणि, वामगमधिष्ठतु ।' (?) इति च्छाया
क० म० १