कर्पूरमञ्जरी (महाकवि राजशेखर - प्राकृत सट्टक एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या)

चतुर्थं जवनिकान्तरम् १०५
राजा— (विहस्य ।) वअस्स ! लीलावणसच्छंदचारिणा केलिसूएण
किं भणिअं ?
विदूषकः— (सक्रोधम् ।) आ दासीए उत्त ! सूलाअरणजोग्गो सि ।
(नेपथ्ये ।)
सव्वं तुम्हारिसाहिंतो संभावीयदि, जदि मे ण होंति पंक्खावलीओ ।
राजा— (विलोक्य ।) कहं उड्डीणो विअ । (विदूषकं प्रति ।)
णिस्ता तलिनवित्थरा तह दिणेसु पहुत्तणं
ससी लहइ खंडणं तह अखंडियैयो रई ।
णिदाहदिएसेसु थिप्फुरइ जस्स एस घमो
कहं ण स विही तदो खुरसिहाहि खंडिज्जदि ॥ २ ॥
किं च, णिउणं सेवणिज्जो जइ सुहअसंगमो भोदि । जदो,—
राजा—
वयस्य ! लीलावनास्वच्छन्दचारिणा केलिशुकेन किं भणितम् ?
विदूषकः—
आः दास्याःपुत्र ! शलाकाकरणयोग्योऽसि ।
नेपथ्ये—
सर्वं युष्मादृशेभ्यः संभाव्यते, यदि मे न भवन्ति पक्षावल्यः ।
राजा—
कथमड्डीन एव ।
नितान्ततलिनविस्तरास्तथा दिनेषु प्रभुत्वं
शशी लभते खण्डनं तथा चाखण्डित्यो रविः ।
निदाघदिवसेषु विस्फुरति यस्यैष घर्मः
कथं न स विधिनातः क्षुरशिखाभिः खण्ड्यते ॥
किं च निपुणं सेवनीयो यदि शुभसंगमो भवति ।
शुभः संगमो यस्य । तादृशेन च स्त्रीवृन्दानुमार्गं प्रस्वेदिति भावः । शुभः संगमो
दयिताङ्गसङ्गः वा ।
१ 'तह अ पंडहविओ रई' इति टीकादृष्टः पाठः ।