कबीर सागर (11 भाग संपूर्ण)

सर्वज्ञसागर

(१४५)

चौपाई

यहि संसार बहु वैद्य विराजे । नाना भाँति औषधी साजे ॥
साच एक झूठा बहुतेरा । विना साँच नहिं होय निवेरा ॥
एक असल पर नकल अनेका । अनेक नकल नहिं पावे एका ॥
बहुविधि ठग सब करे ठगाई । यमके फन्दा रहे अरुझाई ॥
बूझि समझिके औषध कीजै । मिथ्यामें जिव काहेको दीजै ॥

मसला

गुरु कीजिये जानिके, पानी पीजै छानिके ॥

चौपाई

वेद पुराण किताब कुराना । दोहा साखी शब्द परमाना ॥
अनन्त भाँतिका शब्द पसारा । विनु जाने नहिं होय सुधारा ॥
सो सब औषध बहु विधि जाचे । यम फन्दासे तबही बांचे ॥
पक्ष वाणीको मन मत कहिये । जाते द्रन्द सबै घर लहिये ॥
निर्णय वाणी गुरु मत होई । पक्षा पक्ष जाते सब खोई ॥
जब निर्णयकी वाणी आवै । झूठा खोटा आपु लजावै ॥
निर्णय सो सबके हितकारी । जेहि परसे जिव होय सुखारी ॥
सार शब्द निर्णयको नामा । जाते होय जीवको कामा ॥
गुरु एक जो निर्णय करई । झगरा कबहुँ परे न परई ॥
जो कोइ निर्णय आश्रित भयऊ । सेवा करि निज कारज कियऊ ॥
सो सब सेवा शिष्य कहावै । मन मत सो जो और बतावै ॥
जग बुद्धि कहे मम गुरु एका । जेहि तेहि सेवा करे अनेका ॥
पुनि जाको इन गुरु ठहराई । ताको दूसर गुरु सहाई ॥
तेहिकी सेवा करे लौ लाई । सो सेवा पद कैसे कहाई ॥