कबीर कृष्ण गीता
Kabir Krishna Gita
युगल आनंद विहारी द्वारा
स्रोत: Kabir Krishna Gita - Yugal Anand Vihari · Archive.org (उद्गम)
पृष्ठ 44, कुल 168 में से
संदर्भ में पढ़ें३०
कबीरकृष्णगीता ।
धन्य गुरु अब धन्य सो कहिये । जासु चिन्हाये गुरुपद लहिये ॥
यथमहि रजगुण गुरुकी महिमा । सुनहु सतोयुण गुरुकी महिमा ॥
तमगुण गुरुकी कहहुँ सुभाऊ । देवी पंथकर चाल लखाऊ ॥
देव निरंजन पंचम कहिये । जोत अकाश होय दरशन लहिये ॥
छठयें जीव सतयें सतनामा । सत्यनाम संतन सुखधामा ॥
संतके प्राण सब जीव सुखदाई । सोई सत कबीर गोसाई ॥
एक जीव त्रिगुण दरशावे । इंगला पिंगला सुखमन भावे ॥
दोहा-वौये इंगला दहिने पिंगला, मध्यसुषुम्णा नार ।
तापर मनपर मन निज मन है, सोई रूप हमार ॥
निज मनपर तिहासन साजा । तापर सतकबीर विराजा ॥
तहैं न काल जंजाल न व्यापा । नहिं तहैं पुन्य नहीं तहैं पापा ॥
तहां न रवि शाशिके उजियारी । एक रोम विध कोट चिकारी ॥
पांच पचीस तीन नहिं तहां । त्रिगुण न नाम कबीरसो जहां ॥
रूप स्वरूप सो निर्मल काया । अजरहिरंवर हंस रहाया ॥
दोहा-एक हंसकी शोभा, रवि शाशिको कोटन तूल ।
तहां सो सत्यकबीर विराजे, सब जीवनके मूल ॥
पूरण पुन्यमान जिव होई । सतकबीर कहैं सेवे सोई ॥
लखन कोट माहीं एक जीवा । सो करिहैं कबीरको पीवा ॥
जेहि होय दाम सो खाय मिठाई । मकरा घांस रंक ले खाई ॥
तैसे दाम सहज सतदाया । पूरण पुण्य सदुरु पद पाया ॥
सदुरु सत्यकबीर जिव व्याही । जीव व्याह अयरलोकलै जाही ॥