बृहद्देशी (मतंग मुनि - राग-पद्धति का विश्व में सर्वप्रथम प्रतिपादक ग्रन्थ)

रागलक्षणम् । ८५
टक्ककैशिक इत्युक्तस्तथा मालवकैशिकः ।
एते रागाः समाख्याता नामतो मुनिपुङ्गवैः ॥ ३१५ ॥
(गर्तः) शकाख्यः ककुभस्तथा हर्माणपञ्चमः ।
रूपसाधारितश्चैव तथा गान्धारपञ्चमः ॥ ३१६ ॥
षड्जकैशिकसंज्ञश्च सप्त साधारणाः स्मृताः ।
इदानीं शुद्धानां लक्षणमाह —
निरपेक्षान्यजातीये स्वजा (?) स्वजातिमनुवर्तकाः ॥ ३१७॥
स्वजात्यन्यतमाश्चैव ते शुद्धाः परिकीर्तिताः ।
तत्र षाडव इति कस्मात् । किं षड्भिः स्वरैर्गीयत
इति षाडवः, यद्वा षट्सु रागेषु मुख्य इति षाडवः । तत्र
नायमाद्यः पक्षः । कुतः । सम्पूर्णत्वादमुख्य रागस्य । तस्मादु-
त्तरपक्ष एव ज्यायान् । ननु (कथनु कथन ? कथं) न षट्सु रागेषु
मुख्योऽयमुच्यते । पूर्वं शुद्धषाडवः प्रयोक्तव्य इति वचनात् ।
पूर्वरङ्गे प्रचुरप्रयोगत्वादस्य शुद्धषाडवस्यादौ निर्देशः ।
त्रिकारमध्यमाजातेः संभूतः शुद्धषाडवः ॥ ३१८ ॥
(गर्तः शकाख्यः ककुभस्तथा हर्म्मा(लव ?)णपञ्चमः ॥
रूपसाधारितश्चैव तथा गान्धारपञ्चमः ।
षड्जकैशिकसंज्ञाश्च +++++++ ?) ॥
न्यासोऽस्य मध्यमांशश्च गान्धारेण च (तु ? दु)र्बलः ।
अस्यार्थः—शुद्धषाडवो मध्यमग्रामसंबन्धः । तारमध्यमो
ग्रहः । मध्यमोऽंशो न्यासश्च । गान्धारस्य चाल्पत्वम् । निषादगा-
न्धारौ चात्र का(कल्य)न्तरौ । पूर्णस्वरश्चायम् । पूर्वर(ङ्ग?ङ्गेऽ)स्य