बृहद्देशी (मतंग मुनि - राग-पद्धति का विश्व में सर्वप्रथम प्रतिपादक ग्रन्थ)

चतुरंशा समनिधैः षड्जोदीच्यवती स्मृता ॥ २३६ ॥
कार्मारवी रिपनिधैरांध्री (च ?) गपनिपैरपि ।
सगमपधैः पाङ्जी स्यात् पञ्चभिश्चापि मध्यमा ॥ २३७॥
सरिमपधैरंशैः स्याद् गान्धारी सगमानिपैः ।
तद्वत् स्याद् रक्तगान्धारी पूर्वैरंशैश्च पञ्चभिः ॥ २३८ ॥
कैशिक्येका षडंशा स्यात् सगमपनिधैः स्मृता ।
षड्जमध्यमा तु सप्तांशा त्रिषष्टिरिति तेऽशकाः ॥ २३९॥
अंशकै(ग्रा ? र्ग्रा)मरागांस्तु जनयन्तीति जातयः ।
आसां प्रयोगकाले तु युग्मायुग्माश्रयो विधिः ॥ २४० ॥
मार्गैस्त्रिभिः प्रयोक्तव्याश्चित्रवार्तिकदक्षिणैः ।
पूर्वरङ्गे कृते शुद्धा कर्तव्यं गीतयोक्तृभिः ॥ २४१ ॥
आसारितं वाणिकादि ततो वात्यंशकल्पनम् ।
स्वराणामङ्गहारैर्यत एवासारितक्रमैः ॥ २४२ ॥
वर्धमानपदे तासां कार्या स्यादंशकल्पना ।
इति त्रिषष्टिरंशा ये तेषामेकैकशोऽशताम् ॥ २४३ ॥
प्रकल्प्यापोद्यते प्राप्तं पाड(वो ? वौ)डुवितं क्वचित् ।
इति त्रिषष्टिरंशा ये उक्तास्तेषां मध्ये ये अनंशास्तेषामनं-
शानां प्रत्येकमंशानां परिकल्प्य पाडवत्वमौडुवितत्वं प्राप्तं
क्वचिदिति जातिविषये अपोद्यते । एतदेव स्फुटयति
अपाडवा निषादेंऽशे सनि स्यात् षड्जमध्यमा ॥ २४४॥
गान्धारे च यतो लोपो नांशसंवादिनौ म(तं ? तः) ।
रु