बृहद्देशी (मतंग मुनि - राग-पद्धति का विश्व में सर्वप्रथम प्रतिपादक ग्रन्थ)

११० बृहद्देश्यां
नि(पा)दांशा तु षड्जान्ता संपूर्णा नित्यमेव हि ।
सौराष्ट्रिका तु भाषेयं देश्याख्या गीयते जनैः ॥
उदाहरणं—निनिधानिदेसासानिरिगासासासागागा-
साधनिनिनिनिधामामानिनिनिनिधासासागासासागासास धा-
निधानिधामामामारिगासासागासनीसासासा । सौराष्ट्री ।
(प सैवमी मध्यमा ?)
सै(बमी ? न्धवी) मध्यमांशा तु षड्जान्ता धैवतोज्ज्वला ।
सुसम्पूर्णस्वरा ह्येषा षड्जधैवतयोस्तथा ॥
गामारभ्यमानां तु गमकं दृश्यते घनम् ।
देशभाषा तु देशाख्या सैन्धवी टक्करागजा ॥
उदाहरणं — सासासासा । सनीनीनीनी धाधासरि-
सानीधाधाधरिनिधाधा । धानिसा । गारीमामामा । गमागामा-
साधासारीमामामासारिगामापापाधानिपधापामागारीरी निरि-
निधाधाधनीसारीगामामागामामागामामामासासा । सैन्धवी ।
षड्जाद्यन्तसमायुक्ता पञ्चमेन विवर्जिता ।
धैवतनिषादयोश्च षड्जधैवतयोस्तथा ॥
परस्परं तु गमनं दृश्यते च क्षणे क्षणे ।
भाषेयं षाडवा ज्ञेया वेसरीका प्रयोक्तृभिः ॥
उदाहरणं—सासा । सधानि । धासासासामामागा-
मागामासाधामागारीसासासा । वेसरिका ।