भक्त नरसिंह मेहता: जीवन एवं पद (वैष्णव जन तो तेने कहिये - गुजराती से हिन्दी रूपान्तरण)

जीव ने शिव ती आप इच्छाए ध्या
रची परपंच चौद लोक कीया
भणे नरसियो, ए तेज तुं तेज तुं
एहेने समरवाथी कै संत सीध्यां- ३
(जागृत अवस्थेत (ज्ञानी अवस्थेत) जग दिसत नाही. झोपेतच (अज्ञानी अवस्थेत) अटपटे
(गुंतागुंतीचे) भोग भासतात. मनांतल्या चैतन्याचे मनाशी तद्रुप होऊन केलेले विलास आहेत.
ब्रम्हाचे, ब्रम्हापाशीं हे (सारे) चाळे चालले आहेत. परब्रम्हातुन पंचभुते वर आली आहेत, आणि
अणुरेणुत, त्याना बिलगुन राहीली आहेत. वृक्षांची ओळख पटण्यासाठी फुल आणि फळ
असते. धडापासून फांदी वेगळी होत नाही. जीव आणि शीव स्वेच्छेने (जीवशीव) झाले, आणि
त्यांनी १४ भुवनांचा संसार थाटला. नरसिंह म्हणतात, हें सारे ते तूंच आहेस तोच तूं आहेस.
याचे (निरंतर) स्मरण करून कित्येक संत तरून गेले.)
मोहिनी - स्वरूप
आ जोने कोई उभी रे, आळस मोडे ।
बांहे बाजुबंद बोरखो, -होची, मनडुं मोहयुं छे एने मोढे
झांझर झमके ने वींछुआ ठमके हीडे छें वांके आंबोडे
सोवण झारी ते - अति - रे समारी, मांहे नीर गंगोदक होडे,
नरसिंयाने पाणी पावाने, हरिजी पधार्या कोडे- २
मोहया मोहया मुनिवरराया रे, गोरी तारे गाजुडे
रूप- स्वरूप कल्युं न जाये, में तो जाणी छे ईश्वरी माया- १
रुमझुम रुमझुम नेपुर वाजे, पावले अनि चीर ति चोपे रे
घुंघटमां मुख एणी पेर शोभे, मोटां मुनिजनना मन कांपे रे- २
गोरूं- शुं वदन ने गळस्थळ झळके उपर दांमणी लळके रे
साकुदाणी - कोर एणी पेर शोभे, जाणे गगनमां वीज चलके
वशीकरण वेणी तम्यो किहां गुंथावी, सुंदरी शणगटवाडी रे ?
आ चोळी तम्यो किहा सिवडावी जेने मोही व्रजनारी रे ?- ४
चंचल दृष्टे चौ- दश निहाळे, मोहे मदननो चाळो रे
नरसिंया-यो स्वामी जोवा सरीखडो कोई ए सुंदरी नु वदन- ५
(ही पहा ना, आळोखे पिळोखे देत कुणी उभी आहे. हिच्या दंडावर बाजुबंद आहेत, हातात
कांकणे आणि पोची आहे. हिच्या मुखाकडे पाहून माझें मन अगदी मोहित झाले आहे. हिचे
पैंजण झुणझुणत आहेत आणि जोडवी छुमछुम करीत आहेत. सैलसा आंबाडा घालून ही चालत