भक्त नरसिंह मेहता: जीवन एवं पद (वैष्णव जन तो तेने कहिये - गुजराती से हिन्दी रूपान्तरण)

22 नरसी मेहता
वर तणुं रूप प्रद्युम्ननुं निरखियुं
कुंवरीनु रूप ते रतिनुं दीखुं
दीव्यचक्षु नरनारीए निरखियो
रूप सुंदर लागे छे मीठुं ६
१ डोक्यावर मोरपिसांचा मुगुट घातला आहे, कानांत मकर कुंडले झळकत आहेत.
गळ्यात श्री वत्सलांछन कौस्तुभमणी आणि वैजयंती मोत्यांची माळ, रुळत आहे.
२. पितांबर नेसला आहे. कमरेत मेखला आहे. पायांतली सुवर्ण नुपुरें झुणझुणत आहेत.
हरीचे कोटी मदनांचे लावण्य पाहून, मुनीवरांचे आणि जोग्यांचे मन थक्क होते.
३ शंख, चक्र, गदा, पद्म ही आयुधे घेतली आहेत. यांचे नाव श्रीकृष्ण (ब्रम्हण्यदेव) आहे.
कोटी कोटी सूर्य आणि नक्षत्रमाळांचा प्रकाश, इथे एकवटला आहे. कोटी ब्रम्हांडे याला एक
केसाप्रमाणे आहेत-
४ (माणेक) महेतींचे रुप लक्ष्मीप्रमाणे दिसते. तिचे मुख पाहणारा (आश्चर्याने ) निश्चल होऊन
जातो. इंद्र, इंद्राणी, ब्रम्हाणी, रुद्राणी तिला पाहून शरमल्या. हिला चार हस्त आहेत. ही चपळ
आणि चतुर आहे. नवरात्र उत्सव हिला फार आवडतो. हिच्या एका क्षणाच्या कटाक्षाने विश्व
मोहित झाले. ही वैकुंठनाथाची प्रिया म्हणून ओळखली जाते.
५ नवरदेवांत प्रद्युम्नाने रूप दिसले. नवरी मुलीत रतींचे रूप दिसले. स्त्री-पुरुषांनी
दिव्यचक्षूंनी पाहिलेले रूप सुंदर आणि गोड वाटले.
‘मामेरां’ काव्यात नरसिंहानी तीन ठिकाणी, अद्भुतरस मूर्त केला आहे १) नरसिहांनी
आघोळीला गरम पाणी मागितले तर व्याह्यांनी उकळते पाणी दिले, त्यावेळी ‘चैत्र सुद द्वादशी,
मेघ घटा चडी, गडगडीने कुंडी गांहे पूर्व' (चैत्र शुद्ध द्वादशीला ढग जमून आले आणि गडगडाट
करीत घोंगावत पाऊस पडला ) हे वर्णन २) श्रीकृष्ण आणि लक्ष्मी, दामोदर दोशीच्या दांपत्य
रूपाने येतात, आणि मामेरूं पुरे करतात. लक्ष्मी त्रुठां कृपा करी, छाब चाहिन सोनैय्या भरी
(लक्ष्मीने कृपा केली, भरपूर सोन्याने, थाळी भरली ) हे वर्णन ३) हेमना ण्हाणिया ( ज्यावेळी
‘हुंडी’ तले शामलशा शेठ च्या रूपाने प्रभु द्वारकेच्या बाजारांत आगमन करतात. इथे
स्वभावोक्तिवर भर आहे. ते वर्णन -
वणिक थ्यो विठलो, शेट शोभे भाळो
वाणोतर आठ लीधां छे साथे
कुंडल करणे, ने चरणे छे मोजडी
वीटी ने वेलियां व्हेयां हाथे