अश्ववैद्यकम् (जयदत्त सूरि - विस्तृत अश्व-रोग निदान एवं शल्य-चिकित्सा महाग्रन्थ)

७ अध्यायः ।] सादिकार्य्यविवरणम् । ६१
रुद्रस्य वरुणस्यैव पवनस्य वहेन च ॥ ६५ ॥
हुताशनस्य दीप्तस्य¹ स्मर जातिं तुरङ्गम ।
स्मर राजेन्द्रपुत्रस्त्वं सत्यवाक्यमनुस्मर ॥ ६६ ॥
स्मर त्वं वारुणीं कन्यां स्मर त्वं कौस्तुभं मणिम् ।
क्षीरोदसागरे चैवमवमथ्य² सुरासुरैः ॥ ६७ ॥
तत्र देवकुले जातः स्ववाक्यं परिपालय ।
कुले जातस्त्वमश्वानां मित्रं मे भव शाश्वतम् ॥ ६८ ॥
शृणु मित्र त्वमेतद्वै सिद्धो मे भव वाहनम् ।
विजयेऽहं³ धराज्चैव संग्रामे सिद्धिमावह ॥ ६९ ॥
तव⁴ पृष्ठं समारुह्य हता दैत्याः सुरैः पुरा ।
अधुना त्वां समारुह्य जेष्यामि रिपुवाहिनीम् ॥ ७० ॥
मन्त्रजापं ततः कृत्वा मन्त्रेणानेन बुद्धिमान् ।
विसृज्य सर्व्वदेवांश्च ततः पर्य्याणयेद्धयम् ॥ ७१ ॥
वाह्यागमेषु⁵ येऽभिज्ञाः कुर्व्वन्ति हरिवाहनम् ।
सुहृदस्ते च वाह्यानामन्ये तु हरिशत्रवः⁶ ॥ ७२ ॥
इति श्रीमहासामन्तजयदत्तकृतेऽश्वशास्त्रे वाहन-
विधौ सप्तमोऽध्यायः ॥
१ । दोषाच्च । गः । ४ । भवत्-पृष्ठं । गः ।
२ । मथ्यमाने । गः । ५ । वाह्यनेषु च ये वर्गाः । गः ।
३ । विजये।मे । खः । ६ । हरिशत्रुवत् । खः ।