अमृतानुभव एवं चांगदेव पासष्टी (सन्त ज्ञानेश्वर - चिद्विलासवाद एवं अद्वैत अनुभूति सटीक)

८ सार्थ अमृतानुभव
दाऊनि दोनीपण । एकरसाचें आरोगण । करीत आहे मेहूण ।
अनादि जे ॥ २० ॥ जे स्वामीचिया सत्ता । वीण असो नेणें
पतिव्रता ॥ जियेविण सर्वकर्ता । कांहीं ना जो ॥ २१ ॥ जे
कीं भाताराचें दिसणें । भातारूचि जियेचें असणें ॥ नेणिजती
दोघेजनें । निवडूं जिये ॥ २२ ॥ गोडी आणि गुळ । कापूर
आणि परिमळू ॥ निवडूं जातां पांगळु । निवाडू होय ॥ २३ ॥
समग्र दीसी घेतां । जेवी दीपचि ये हाता ॥ तेवीं जियेचिया
तत्त्वतां । शिवूचि लाभे ॥ २४ ॥ जैसी सूर्य मिरवे प्रभा । प्रभे
सूर्यत्वचि गाभा ॥ तैशी भेद गिळित शोभा । एकाचि जे ॥ २५ ॥
कां बिंब प्रतिबिंबा द्योतक । प्रतिबिंब बिंबा अनुमापक ॥ तैसें
द्वैतमिसेँ एक । बरवत असे ॥ २६ ॥
आपल्या अनादि स्थितींत द्वैताभास दाखवून ( प्रकृति—पुरुषरूपीं
मेहूण ) आपल्या वास्तव स्वरूपाचा अनुभव घेत आहे. २०. शिवाच्या
सत्तेशिवाय ज्या शक्तीला पतिव्रतापण नाहीं आणि जिच्यावांचून शिवाला
सर्वकर्तेपणा नाहीं. २१. पुरुषाच्या ठिकाणीं जें ज्ञान आणि जी सत्ता आहे,
तेंच ज्ञान आणि तीच सत्ता प्रकृतीमध्यें आहे. कोणती याचा निवाडा करतां
येत नाही. २२. गूळ आणि त्यांतील गोडी, कापूर आणि त्यांतील सुगंध,
यांचा निवाडा करावयास गेलें असतां निवाडाच पांगळा होतो-निवाडा
स्वरूपेंकरून उरत-राहत नाहीं. दिव्याचा सर्व प्रकाश ग्रहण करूं गेलें
असतां दिवाच हातीं येतो; त्याप्रमाणें शक्तिस्वरूपाचा विचार करूं गेलें
असतां शिवाचीच प्राप्ति होते. २३-२४. सूर्याच्या ठिकाणीं प्रभा शोभते;
आणि प्रभेला अधिष्ठान सूर्यच आहे, तसा भेद नाहींसा होऊन एक
प्रभाच शोभते; किंवा ज्याप्रमाणें बिंब, प्रतिबिंबाचें द्योतक म्हणजे दाखवि-
णारे आहे व प्रतिबिंब बिंबाएवढेंच असतें. प्रकृतिपुरुष अशा द्व