अमृतानुभव एवं चांगदेव पासष्टी (सन्त ज्ञानेश्वर - चिद्विलासवाद एवं अद्वैत अनुभूति सटीक)

प्रकरण पहिलें ९
सर्व शून्याचा निष्कर्षु । जिया वाइला केला पुरुषु ॥ जेंणें
दादुलेन सत्ता विशेषु । शक्ति जाली ॥ २७॥ जिये प्राणेश्वरी-
वीण । शीवींहि शीवपण । थारौं न शके ते आपण । शीवें घडली
॥२८॥ ऐश्वर्येसी ईश्वर । जियेचें अंग संसारा । आपण होउनि
उभारा । आपणचि जें ॥ २९॥ पतीचेनि अरुपपणें । लाजोनि
अंगाचें मिरवणें ॥ केलें जगायेवढें लेणें । नामरूपाचें ॥ ३० ॥
ऐक्याचाहि दुकाळा । बहुपणाचा सोहळा ॥ जिये सदैवेचिया लीळा ।
दाखविला ॥ ३१ ॥ आंगाचिया आटाणिया । कांतु उवाया
आणिला जिया । स्वसंकोचें प्रिया । रुढविली जेणें ॥ ३२ ॥
सर्व शून्याचा म्हणजे सर्व दृश्य पदार्थांचा निषेध करून ज्या परमा-
त्म्याचा निषेध सांगितला नाहीं, असा जो परमात्मा, तो सर्व शून्याचा
निष्कर्ष म्हणजे परमावधि होय. त्या परमात्म्याला ज्या बाईनें पुरुषत्वाला
आणलें, त्याच नवऱ्याच्या सत्ताविशेषाला घेऊनच तिला शक्तिपणा आला.
२७. ज्या प्रकृतीवांचून शिवाच्या ठिकाणीं शिवपणा नाहीं अशा त्या
प्रकृतीला शिवानें निर्माण केली, म्हणजे आपल्या ठिकाणीं धारण केली.
२८. ज्या प्रकृतीनें आपल्यापासून आकाशादि सर्व संसाराची उत्पत्ति केली,
आणि आपल्याच कर्तृत्वानें ईश्वराला ऐश्वर्याला आणून आपली स्वतःची
सिद्धि आपणच केली. २९. नामरूपशून्य परमात्मा आपला पति आहे हें
पाहून प्रकृतीला लाज वाटली, आणि मग तिने नामरूपात्मक जगत् हाच
कोणी एक मोठा अलंकार आपल्या स्वतःच्या ऐश्वर्यानें बनविला. ३०. ज्या
परमात्म्याच्या ठिकाणीं ऐक्याचा सुद्धां दुष्काळ आहे, त्या ठिकाणीं त्या
भाग्यवान् बायकोनें आपल्या सहज लीलेनें बहुपणाचा सोहळा दाखविला.
३१. या प्रकृतीनें आपल्या अंगाची आठणी करून परमात्म्याला उत्कर्षाला
आणलें खरें, पण आपल्या स्वरूपाचा संकोच करून घेतला आहे, म्हणूनच
ती जगांत नांदत आहे. ३२.