अमृतानुभव एवं चांगदेव पासष्टी (सन्त ज्ञानेश्वर - चिद्विलासवाद एवं अद्वैत अनुभूति सटीक)

प्रकरण पहिलें ७
घरवातें मोटकीं दोघें । जैं गोसावी सेजे रिघे ॥ तैं दंपत्यपणें
जागे । स्वामिणी जे ॥ १३ ॥ जया दोघांमाजी एकादे । विपाये
उमजले होय निदे ॥ तरी घरवात गिळुनी नुसधें । कांहींना
करी ॥ १४ ॥ दोन्ही अंगाची आटणी । गिंवसित आहाती एक-
पणीं । जालीं भेदाचिया वाहणी । आर्धार्धी जियें ॥ १५ ॥ विषो
एकमेकांचीं जिये । जिये एकमेकांची विषयीं इये ॥ जिहीं दोघीं
सुखिये । जिये दोघे ॥ १६ ॥ स्त्रीपुरुष नामभेदे । शिवपण एकलें
नांदे ॥ जग सगळे अधाधे- । पणें जिहीं ॥ १७ ॥ दो दांडी एक
श्रुती । दोहीं फुलीं एक द्यति । दोहों दीवीं दीप्ती । एकीची जेवीं
॥ १८ ॥ दो ओंठीं एकी गोष्टी । दो डोळां एकी सृष्टी ॥ तेवीं
दोघीं जिहीं सृष्टी । एकीचि जें ॥ १९ ॥
घरादारांत मोजकीं दोघेंच आहेत. म्हणजे सर्व जगत् प्रकृतिपुरुषांनीं
व्यापिलेलें आहे. त्यांत जेव्हां पति बिछान्यावर जातो तेव्हां प्रकृति
कुटुंबपणानें जागी असते. १३. या दोघांपैकीं एखादें कदाचित् निद्रेंतून
जागें झालें तर संसार नाहींसा होतो, व केवळ स्वरूपमात्र शिल्लक राहतें,
दुसरें कांहीं नाहीं. १४. येथें प्रकृतिपुरुष आपल्या स्वरूपाचा लय शुद्ध
ब्रह्मस्वरूपांत करतात व तींच व्यवहाराकरितां अर्धी अर्धी होऊन भेद
दाखवितात. १५. जीं परस्पर एकमेकांस विषयविषयीभावानें आहेत, तसेंच
जी दोघें एकमेकांमुळे आनंदी आहेत. १६. सर्व जगतांत, स्त्रीपुरुष या नाम-
भेदानें एक शिवच नांदत आहे. त्रैलोक्य यांच्या अर्ध्या भागानें भरलेलें
आहे. १७. टिपऱ्या दोन, पण नाद एक; फुलें (सजातीय) दोन, पण
सुगंध एक; दिवे दोन, पण प्रकाश एक; ओठ दोन, पण गोष्ट जशी एक;
डोळे दोन, पण दृष्टि जशी एक; तसें सृष्टीमध्यें प्रकृति-पुरुषांची व्याप्ति
आहे, असें म्हणावें मात्र; पण तत्त्वतः विचार केला असतां एक शिवच
व्याप्त आहे. १८-१९.