अमृतानुभव एवं चांगदेव पासष्टी (सन्त ज्ञानेश्वर - चिद्विलासवाद एवं अद्वैत अनुभूति सटीक)

१८ सार्थ अमृतानुभव
आकाश हें सावेव । न बंधे आकाशाची हाव ॥ ऐसें कोणी-
एक भरीव । आकाश जो ॥ २२ ॥ चंद्रादि सुशीतळें । घडली
जयाचेनि मेळें । सूर्य जयाचेनि उजाळे कवडसेनी ॥ २३ ॥
जीवपणाचेनि त्रासें । यावया आपुलिये दशे । शिवही मुहूर्त पुसे ।
जया जोशयातें ॥ २४ ॥ चांदिणें स्वप्रकाशाचें । लेइला द्वैत-
दुगीचें ॥ तन्ही उघडेपण नवचे । चांदाचें जया ॥ २५ ॥ जो
उघड कीं न दिसे । प्रकाश कीं न प्रकाशे ॥ असतेपणेंचि नसे ।
कव्हणीकडे ॥ २६ ॥ आतां जो तो इहीं शब्दां । के। मिळवूं अनु-
मानाची मांदी ॥ हा प्रमाणाही वो नेदी । कोणाही मा ॥२७॥
आपल्या दृष्टीला दिसणारें हें पंचमहाभूतांनीं युक्त असें जड आकाश
आहे. सद्गुरूच्या ज्ञानरूप चिदाकाशाची बरोबरी त्या जड आकाशाकडून
होणें कठीण आहे. परमात्मा सद्गुरु हा ज्ञानरूप चिदाकारच होय. २२.
चंद्र वगैरे सर्व शांत वस्तुजात याच्यामुळे आकाराला आलें. याच्याच कव-
डशानें सूर्याला प्रकाश मिळाला. २३. अनंत ब्रह्मांडाची घडामोड करणारा
शिव देखील या उपाधीमुळे त्रासून जावा आणि मूळ स्वरूपाला केव्हां
मिळेल, असा त्यानें प्रश्न करावा यांत नवल नाहीं. मग आपण तर मर्त्य
पामर, आपण कोठें बसूं ? २४. चांदण्यांचा प्रकाश चंद्रानें पांघरला
म्हणजे दोन्ही वेगळीं वाटतात. पण प्रकाश चंद्रापासून मिळत असल्यानें
तो चंद्र एकच्या एकच उघड ठरतो. २५. त्याचप्रमाणें तो परमात्मा उघड
असूनहि दिसत नाहीं, स्वयंप्रकाशित असूनहि भासत नाहीं. आणि सर्व-
व्यापक असून जाणवत नाहीं. २६. अनेक शब्दांच्या रूपानें मिळवूं म्हटलें
तरी, तो कोणत्याहि रीतीनें त्यांच्या तडाख्यांत सांपडतच नाहीं. २७.