अमृतानुभव एवं चांगदेव पासष्टी (सन्त ज्ञानेश्वर - चिद्विलासवाद एवं अद्वैत अनुभूति सटीक)

१०२ सार्थ अमृतानुभव
म्हणोनि इये आत्मलीळे । नाहीं आन कांटाळे । आतां
येयाचिये तुळे । हाचि यंया ॥ २६६ ॥ स्वप्रकाशाच्या घासीं ।
जेविता बहु वेगेशीं । वेचेना परी कुशी । वाखही न पडे
॥ २६७ ॥ ऐसा निरुपमा परी । आपुलिये विलासवरी । आत्मा
राणीव करी । आपुले ठाईं ॥ २६८ ॥ तयातें म्हणिपे अज्ञान ।
तरी न्याया भरलें रान ॥ आतां म्हणे तयाचें वचन । उपवावो
हो आम्ही ॥ २६९ ॥ प्रकाशितें अज्ञान । ऐसें म्हणणेंहन । तरी
निधि दावितें अंजन । म्हणिजे काई ॥ २७० ॥ सुवर्णगौर अंबिका ।
न म्हणिजे काय काळिका । तैसा आत्मप्रकाशका । अज्ञानवादु
॥ २७१ ॥ येन्हवी शिवोनि पृथ्वीवरी । तत्त्वाच्या वानेपरी ।
जयाच्या रश्मिकरीं । उजाळा येती ॥ २७२ ॥
म्हणून या आत्मविलासाला वजन करण्यास दुसरा कांटा नाहीं. म्हणून
याचें वजन करण्यास हाच ! २६६. स्वप्रकाशाचे घांस लवकर लवकर
घेतो, पण नवल हें आहे कीं, अन्न संपत नाहीं व कुशीला खळगीहि
पडत नाहीं. (पोट न भरलेलें दिसत नाहीं.) २६७. अशा निरुपम
रीतीनें आपल्या विलासानें सर्व सत्ता चालवितो. अशा प्रकारच्या आत्म-
विलासाला 'अज्ञान' म्हणावें तर न्याय देशोधडीला लागला असें म्हटलें
पाहिजे; २६८. इतक्यावरहि 'अज्ञान आहे' असें म्हणणाऱ्याचें बोलणें
स्वस्थ ऐकून घ्यावें हेंच बरें ! २६९. जमिनीखालचें द्रव्य प्रकाश करणाऱ्याला
जर तूं अज्ञान असें म्हणावें जमिनीखालचें द्रव्य दाखविणाऱ्या अंजनाला
'काजळ' म्हणत नाहींत काय ? २७०. उत्तम सोन्याच्या केलेल्या
देवीला काळी म्हणत नाहींत का ? त्याप्रमाणें स्वयंप्रकाश आत्म्याला
'अज्ञान' म्हणणे हा केवळ शाब्दिक भेद आहे. २७१. ईश्वरापासून
पृथ्वीच्या परमाणूपर्यंत जो अनंत तत्त्वाचा प्रकार दिसतो. तो सर्व ज्याच्या
प्रकाशानें प्रकाशित केला जातो, २७२.