उत्तर गीता (आदि गौड़पादाचार्य दीपिका एवं सान्वय हिन्दी टीका)

प्रथमोऽध्यायः ।
श्रीभगवानुवाच-
साधु पृष्टं महाबाहो बुद्धिमानसि पाण्डव ॥
यन्मां पृच्छसि तत्त्वार्थमशेषं प्रवदाम्यहम् ।
हे महाबाहो इति संबोधयन् सर्वशत्रुनिबर्हणसामर्थ्यं
द्योतयति । शत्रवो रागादयश्च । हे पाण्डवेति सत्कुल-
प्रसूतिं द्योतयति । बुद्धिमानसीति स्तुवन् स्वोक्तार्थग्रहणा-
वधारणसामर्थ्यं द्योतयति । त्वं मां प्रति यदात्मतत्त्वं
पृच्छसि, तदशेषं यथा भवति तथा तुभ्यमहं प्रवदामि ॥
तदेवात्मतत्त्वं सोपायमाह—
आत्ममन्त्रस्य हंसस्य परस्परसमन्वयात् ॥ ४ ॥
योगेन गतकामानां भावना ब्रह्म चक्षते ।
आत्मनि तात्पर्येण पर्यवसन्नस्य प्रणवात्मकस्य मन्त्रस्य
तात्पर्याविषयस्य, हंसस्य हन्ति स्वंतत्त्वज्ञानेन ज्ञातृसंसार-
मिति हंसः तस्य परमात्मनः, परस्परसमन्वयात् अन्योन्य-
प्रतिपाद्यप्रतिपादकभावसंसर्गात् , अनेन सर्ववेदान्ततात्पर्यगो-
चरत्वम् ‘तत्तु समन्वयात्’ इति समन्वयाधिकरणोक्तं
दर्शितम्; योगेन आत्मतत्त्वविचाराख्येन, गतकामानां नष्टा-
रिषड्वर्गाणाम्— अनेन ज्ञानप्रतिबन्धककल्मषनिवृत्तिः दर्शि-