युक्तिकल्पतरु (महाराज भोज - नौका-निर्माण, जलयान-विज्ञान, शस्त्र, दुर्ग एवं राजधर्म सटीक)

अस्त्रयुक्तिः । १४५
लौहप्रदीपेऽपि ।
निरङ्गं रूप्यपत्राभमोष्ण्मणिनिभञ्च यत् ।
दुर्लभं तन्महामूल्यं कान्तलौहं प्रचक्षते ॥ ७५ ॥
कृष्णाभूमिर्भवेत् स्वच्छा पीता वज्राङ्गसङ्गता ।
कृष्णवज्रमिति प्राहुस्तत्तक्षते मोह उच्यते ॥ ७६ ॥
प्रदीपेऽपि, —
कृष्णाभूमिं सुवर्णाभमोषच्छुक्लाङ्गसङ्गतम् ।
डाहुलीवज्रकं (१) विद्यात् कालसंज्ञमथापरे ॥ ७७ ॥
अरुणं सूक्ष्ममूर्द्धच्छेदङ्गं भूमिः सितेतरा ।
अरुणाख्यमिदं वज्रं शत्रुदर्प-निसूदनम् ॥ ७८ ॥
सूर्यांशुस्पर्शमात्रेण वह्निरूपां वमेच्छिखाम् ।
तस्य स्पर्शनमात्रेण पद्मकोषः स्फुटेन्निशि ॥ ७९ ॥
दुर्लभं तन्मनुष्याणां भाग्यैः कुत्रापि लभ्यते ।
तद्योजनसहस्रस्य रिष्टं नाशयति ध्रुवम् ॥ ८० ॥
श्वेतास्तिस्रो यदा रेखा आमूलादुपलभ्यते ।
श्वेताङ्गमिति तद्विद्याद्यशोलक्ष्मीवल-प्रदम् ॥ ८१ ॥
अम्भोजदलसङ्काशं अङ्गं भूमिः सितेतरा ।
अम्भोज वज्रं तज्ज्ञेयं कथितं मुनिपुङ्गवैः ॥ ८२ ॥
अङ्गं यस्य गदाकारं भूमिश्चैव सितेतरा ।
गदावज्रमिदं ब्रूयात् तत्तक्षते शूल-सम्भवः ॥ ८३ ॥
अङ्गं कृष्ण-तिलाकारं भूमिश्चैव सिताऽसिता ।
तिलवज्रमिदं ज्ञेयं लक्ष्मीवलयशःप्रदम् ॥ ८४ ॥
तत्तक्षते तिलतैलाभा वसा प्रचवतेऽधिकम् ॥ ८५ ॥
( १ ) कद्रुकं इति (क) पुस्तक पाठः ।
१६