विष्णुधर्मोत्तर पुराण (तृतीय खण्ड - चित्रसूत्र, वास्तु, शिल्प व प्रतिमा लक्षण)

खमासीत्संकुलं तथा ॥ ८ ॥ किरीटैः कुण्डलैर्हारैः केयूरैरङ्गदैस्तथा ॥ पात्यमानैः खमभवद्रश्मिपुञ्जविराजितम् ॥ ९ ॥ सुप्रविभक्तानि
रुधिरार्त्ते महीतले ॥ लुठन्ति नागहस्तानि भोगिभोगनिभानि च ॥ १० ॥ अदृष्टा पतितानीह शिरांसि वसुधातले ॥ हत्वा वंशान्वभञ्जाशुगन्वे-
षन्त इवासवः ॥ ११ ॥ शरीरैर्भूतलं प्राप्ता दिवं प्राप्ता शरीरिणः ॥ अन्तरिक्षं विनिहिता लोकत्रयजिगीषवः ॥ १२ ॥ छिन्ना राक्षसयूथौघा गलद्रुधिरवि-
न्दवः ॥ न्यपतन्नुत्तरादेव श्येनेनोपहताशयात् ॥ १३ ॥ श्येनानां भ्रमतां तत्र राक्षसामिषलिप्सया ॥ बभूव सदृशं रूपं शीर्षाणां भ्रमतां तथा ॥
॥ १४ ॥ निकृत्ताङ्गनिपातेन पतिता बहवस्तदा ॥ सुषुपुर्गां समालिङ्ग्य क्रव्यादा रुधिराखिलाः ॥ १५ ॥ निपतन्तमतातङ्कमसुरान्मुक्तशुभ्रभि-
र्गता ॥ मुक्ताफलैरिवैहासोर्व्वी शूरालिङ्गननिर्वृता ॥ १६ ॥ हतकुञ्जरदन्ताग्रविभग्नाङ्गस्तुरङ्गमाः ॥ आसेदुः सुचिरेणोर्वी नभस्येव गतासवः ॥ १७ ॥
संप्राप्तरुधिरां भूमिं रक्तास्यास्तु निशाचराः ॥ ययुः शरीरनिहताः समरे रुधिरप्रियाः ॥ १८ ॥ वर्तमाने तथा भीमे युद्धे भीरुभयंकरे ॥ लोक-
पालशराघातनिर्भिन्ना रजनीचराः ॥ १९ ॥ दुद्रुवुर्भयसंविग्नास्तदा राम दिशो दश ॥ विप्रद्रुतं बलं दृष्ट्वा राक्षसानां दिवौकसैः ॥ २० ॥
सुमालिमाल्यवद्दूतो माली देवानथाब्रवीत् ॥ किञ्चोदैर्धिकबलैस्तैस्तैः शिलाशितैः ॥ २१ ॥ शाङ्गेण रणे मुक्ता शरवृष्टिर्दुरासदा ॥
संछादयामास दिशः प्रदिशश्च दिवौकसाम् ॥ २२ ॥ यथाशक्तिशरव्रातान्वारयन्तोऽपि देवताः ॥ राक्षसेन्द्रशरैर्भिन्नाः केशवं शरणं
ययुः ॥ २३ ॥ स निवार्य तदा सर्वं देवसैन्यं पत्रिणा ॥ प्रत्युद्ययौ स योधान्वपुषा सपतत्रिणा ॥ २४ ॥ एतस्मिन्नेव
काले तु रक्षसां पीनवक्षसाम् ॥ विनिर्वृत्तं बलं सर्वममरैः समरोत्सुकम् ॥ २५ ॥ तद्वलं सकलं चक्रे शरैः शार्ङ्गप्रचोदितैः ॥
छादयामास समरे गोभिः सूर्यं इवानिशम् ॥ २६ ॥ नानाप्रहरणोद्गर्जन्तो गर्जमानो जनार्दनम् ॥ संछाद्य तदा चक्रुः सर्वैः प्रहरणोत्करैः ॥ २७ ॥
संछाद्यमानस्तैर्घोरैः केशवो रजनीचरैः ॥ जहार शीर्षाणि तदा तेषां सन्नतपर्वभिः ॥ २८ ॥ रथीन्द्रे धनुर्भज्य माली राक्षसपुङ्गवः ॥
सुपर्णं ताडयामास गदया भीमवेगया ॥ २९ ॥ गदाप्रहाराभिहतस्तार्क्ष्यः परपुरञ्जय ॥ पराङ्मुखो रणाच्चक्रे वेदनात जनार्दनम् ॥ ३० ॥
पराङ्मुखे तदा तार्क्ष्ये परिवृत्ताननो हरिः ॥ शीर्षं जहार चक्रेण राक्षसेन्द्रस्य मालिनः ॥ ३१ ॥ सकुण्डलं चारुकीरीटजुष्टं निशाचरेशस्य
शिरः पृथिव्याम् ॥ निपातितं वीक्ष्य मुदान्वितास्ता नार्यो बभूवुस्त्रिदशोत्समानाम् ॥ ३२ ॥ इति श्रीविष्णुधर्मोत्तरे प्रथमखण्डे मार्कण्डेयवज्रसंवादे
शलूषं प्रति नाड्यनानुशासने मालिरक्षसवधवर्णनो नाम सप्तदशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः ॥ २१७ ॥ ॥ अगस्त्य उवाच ॥ हते मालिनि