विक्रमोर्वशीयम् (महाकवि कालिदास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी अनुवाद)

द्वितीयोऽङ्कः। ४१
चित्रलेखा-(राजानं दृष्ट्वा सहर्षम्।) सहि, एसो पदमोदिदो
विअ भववं चन्दो कोमुदिं विअ अवेक्खदि तुमम्।
उर्वशी-(विलोक्य।) हला, दाणिं पदमदसणादो वि सवि-
सेसं पिअदंसणो मे महाराओ पडिभादि।
चित्रलेखा-जुज्जदि। ता एहि। उवसप्पम्ह।
उर्वशी-णे दाव उवसप्पिस्सम्। तिरकरिणीपडिच्छण्णा पास-
वत्तिणी भविअ सुणिस्सं दाव पासवत्तिणा वअस्सेण सह विअणे
किं मन्तअन्तो चिट्ठदि त्ति।
चित्रलेखा-जेहा द रोअदि।
(उभे यथोक्तमनुतिष्ठतः।)
विदूषकः-भो, चिन्तिदा मए दुल्लहप्पणइअणस्स समागमो-
वाओ।
(राजा तूष्णीमास्ते।)
१ सखि, एष प्रथमोदित इव भगवांश्चन्द्रः कौमुदीमिवावेक्षते त्वाम्।
२ सखि, इदानीं प्रथमदर्शनादपि सविशेषं प्रियदर्शनो मे महा-
राजः प्रतिभाति।
३ युक्तम्। तदेहि। उपसर्पाव।
४ न तावदुपसर्पिष्यामि। तिरस्करिणीप्रच्छन्ना पार्श्ववर्तिनी भूत्वा
श्रोष्यामि तावत् पार्श्ववर्तिना वयस्येन सह विजने किं मन्त्रय-
माणस्तिष्ठतीति।
५ यथा ते रोचते।
६ भोश्चिन्तिता मया दुर्लभप्रणयिजनस्य समागमोपायः।
प्रमदवनं वातप्र क्षेम्याम् ॥ चित्रलेखा। राज एष प्रथमोदित इव शिवा
० मीक्षित त्वाम् ॥ उर्वशी । सखि इदानीं प्रथमदर्शनादपि
सविशेषं प्रियदर्शनो मे महाराजः प्रतिभाति ॥ चित्रलेखा । युक्तम् तदेहि ।
उपसर्पाव ॥ उर्वशी । न तावदुपसर्पिष्यामि तिरस्करिणीसंछन्ना पार्श्ववर्ती
भूत्वा तावत् शृणोमि पार्श्ववर्तिना वयस्येन सह विजने किं मन्त्रयमाणस्तिष्ठतीति ।
तिरस्करिणी तु संनाया । चित्रलेखा । यथा ते रोचते ॥ विदूषकः ।