विक्रमोर्वशीयम् (महाकवि कालिदास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी अनुवाद)

चतुर्थोऽङ्कः । ११७
राजा—नाहं प्रसादयितव्यस्त्वया । स्वदर्शनेन प्रसन्नो मे
सद्यश्चान्तरात्मा । तत्कथय कथमियन्तं कालं मया विरहिता
स्थितासि ।
(अनन्तरं चर्चरी।)
मोरा परहुत हंस रहङ्ग
अलि गज पव्यअ सरिअ कुरङ्गम् ।
तुज्झह कारणे रण्ण भमन्ते
को ण हु पुच्छिअ मइ रोअन्ते ॥ ७० ॥
उर्वशी—अन्तकरणपच्चक्खी किदवुत्तन्तो महाराओ ।
राजा—प्रिये, अन्त करणमिति न सम्यगवगच्छामि ।
उर्वशी—सुणादु महाराओ । पुरा भअवदा महासेणेण सा-
१ मयूरः परभृद्धंसा रथाङ्गोऽ
लिगज पर्व्वत सरित्कुरङ्गः ।
तव कारणेनाऽरण्ये भ्रमता
को न खलु पृष्टो मया रुदता ॥
२ अन्तःकरणप्रत्यक्षीकृतवृत्तान्तो महाराजः ।
३ शृणोतु महाराजः । पुरा भगवता महासेनेन शाश्वतं कुमार-
उन्मदा फोरक्श मकाशश्थ १२ ० दिना महाराजः । आख्यातुमेवं प्रलाह—
मोरा परहुपत्ति । मयूर परभृद्धंसो रथाङ्गोऽलिगज पर्वत सरित्कुरङ्गः ।
तव कारणेनाऽरण्ये भ्रमता को न खलु पृष्टो मया रुदता ॥ इव विहङ्गम इति
पाठे इव कलहंस विहङ्गमप्रकवरु ६२पं ॥ ७० ॥ उर्वशी । अन्तःकरण
प्रत्यक्षीकृतवृत्तान्तो महाराजः । उर्वशी । शृणोतु महाराजः । पुरा भगवता
महासेनेन शाश्वतं कुमारव्रतं गृहीत्वा अकलूषा नाम या गन्धर्वदन्याकन्यका
स्थिता । मन्दराख्यमुपस्यायुभिः कलहस्थायिष्व कृतं विमुन्तः । कृतं च