उत्तर गीता (आदि गौड़पादाचार्य दीपिका एवं सान्वय हिन्दी टीका)

द्वितीयोऽध्यायः । ६३
यः आत्मानं जीवं घटाकाशमिव परमात्मनि लयं गतं
तत्त्वतः यथार्थतया वेत्ति, सः ज्ञानी निरालम्बं निःसंगं
ज्ञानालोक्यं ब्रह्मप्रकाशात्मतत्त्वं गच्छति प्राप्नोति, न संशयः
संदेहो नास्तीत्यर्थः ॥
एतस्य ज्ञानयोगस्य किमपि न तुल्यमित्याह--
तपेद्वर्षसहस्राणि
एकपादस्थितो नरः ।
एकस्य ध्यानयोगस्य
कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ ३९ ॥
आलोच्य चतुरो वेदा-
न्धर्मशास्त्राणि सर्वदा ।
यो वै ब्रह्म न जानाति
दर्वी पाकरसं यथा ॥ ४० ॥
यथा खरश्चन्दनभारवाही
‘ सारस्य वाही न तु चन्दनस्य ।
एवं हि शास्त्राणि बहून्यधीत्य
सारं त्वजानन्खरवद्वहेत्सः ॥ ४१ ॥