ताण्ड्य महाब्राह्मण / पञ्चविंश ब्राह्मण (सायण भाष्य एवं चिन्नस्वामी शास्त्री टीका सहित)

वन्ति । तदु तस्मादेव कारणात्त्रैष्टुभाद्रूपाद्भ्रश्यन्ति नाऽपगच्छन्ति ‘पव-
स्व दक्षसाधनः’ ‘तवाहं सोमे’ऽत्यनयोस्त्रिरावृत्तयोः प्रत्येकं सामत्रयं विहि-
तम् । तत्रैकैकस्य साम्नस्तिस्रस्तिस्रः स्तोत्रीया इत्यष्टादश सम्पद्यन्ते ।
अन्तिमस्य सत्रासाहीयस्य तिस्र इत्येकविंश एव स्तोमो भवति ॥२४॥
इति ताण्ड्यमहाब्राह्मणे माधवीये सायणाचार्यविरचिते
वेदार्थप्रकाशे द्वादशाध्यायस्य नवमः खण्डः ॥
अथ दशमः खण्डः ॥
अथ पृष्ठाना (१) माद्यस्य स्तोत्रस्य स्तोत्रीयं तृचं दर्शयति—
‘पिबा सोममिन्द्र मन्दतु त्वा यन्ते सुषाव हर्य्यश्वाद्रिः ।
सोतुर्ब्बाहुभ्याꣳ सुयतो नार्वे”त्ययतमिव वै चतुर्थमह-
स्तस्यैव यत्यै ॥ १ ॥
प्रथमस्य पृष्ठस्तोत्रस्य ‘पिबा सोममिन्द्रे’ति वैराजस्तृचः स्तोत्रीयः ।
तत्र च सुयतो नार्वेति सुष्ठु यमनं प्रतीयते । चतुर्थमहश्चायतमिव वै
अनियतमसम्बद्धमिव खलु । प्रथमस्य त्रिरात्रस्य समाप्तत्वात् । तेन
सह सम्बन्धानुपपत्तेः । आगामिनश्चाह्नोऽननुष्ठितत्वादेवाऽभावात् ।
अतो नियमनसापेक्षस्य तस्यैवाऽह्नो यत्यै नियमनाय भवति ॥ १ ॥
प्राकृतमेव द्वितीयं पृष्ठमिति मन्वानो ब्रह्मणः पृष्ठस्य स्तोत्रीयं तृचं
दर्शयति—
विश्वाः पृतना अभिभूतरन्नर इत्यातिजगती वर्षीय-
यञ्छन्द आक्रमतेऽनपभ्रꣳशाय ॥ २ ॥