ताण्ड्य महाब्राह्मण / पञ्चविंश ब्राह्मण (सायण भाष्य एवं चिन्नस्वामी शास्त्री टीका सहित)

३७६ ताण्ड्यमहाब्राह्मणे

य एवं विद्वान् जानन् द्वादशाहेन यजते स देवतायुक्तैनैव एतेन द्वादशा-
हेन यजते ॥ १५ ॥
अथैतं गृहत्वेन प्रशंसति—
गृहा वै देवानां द्वादशाहो नाऽगृहताया भयम् ॥१६॥
देवानां द्वादशाहो गृहस्थानीय एव, सर्वदा तत्रैव वासात् । अत एवं
जानता द्वादशाहेन यष्ट्रा अगृहताया अगृहत्वात् गृहराहित्यात् न भयं
न भेतव्यं भीतिस्तस्य न जायते, सर्वत्र गृहलाभादित्यर्थः । (१)भय्य-
प्रवर्ये च छन्दसी"ति बिभेतेर्हेतुभये यत् प्रत्ययो निपात्यते ॥ १६ ॥
एवं द्वादशाहं बहुधा प्रशस्य अथ तस्याऽग्निष्टोमसाध्यतां जानतः
फलमाह—
यो वै द्वादशाहमग्निष्टोमेन कल्पमानं वेद कल्पतेऽ-
स्मै प्रातःसवनेनैव प्रथमस्त्रिरात्रः कल्पते माध्यन्दिनेन
द्वितीयस्तृतीयसवनेन तृतीयोऽग्निष्टोमसाम्रैव दशम-
महः कल्पते ॥ १७ ॥
यः खल्वेवं द्वादशाहमग्निष्टोमेन अग्निष्टोमसंस्थेन ज्योतिष्टोमेन क-
ल्पमानं निष्पाद्यमानं वेद जानाति अस्मै जानते यजमानाय अग्निष्टो-
मस्य यत्प्रातःसवनं तेनैवं द्वादशाहिकस्य दशरात्रस्य प्रथमस्त्रिरात्रः
कल्पते क्लृप्तो भवति । अग्निष्टोमकेन माध्यन्दिनसवनेनैव दश-
रात्रस्य द्वितीयस्त्रिरात्रः कल्पते । तृतीयसवनेन तृतीयस्त्रिरात्रस्तस्मिन्
तृतीयसवने यदन्तिममग्निष्टोमसाम तेनाऽग्निष्टोमसाम्रैव दशममहर-
विवाक्याख्यं कल्पते क्लृप्तो भवति ॥ १७ ॥
इममुक्तमर्थं वेदितुरपि फलमाह—
कल्पतेऽस्मै य एवं वेद ॥ १८ ॥
स्पष्टोऽर्थः ॥ १८ ॥
इति ताण्ड्यमहाब्राह्मणे माधवीये वेदार्थप्रकाशे
दशमाध्यायस्य पञ्चमः खण्डः ॥

१. पा. सू. ६. १. ८३.