तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

[ अनु० १९ ] सभाष्यो दशमप्रपाठकः । ८३७
वि॒श्वः क॒तमः स्व॑य॒म्भु ब्रह्मै॒तदमृ॑त ए॒ष पु॑रु॑ष ए॒ष भू॒ता-
ना॒मधि॑प॒ति॒र्ब्रह्म॑णः सायु॑ज्यꣳ सलो॒कता॑माप्नोत्ये॒तासा॑-
मे॒व दे॒वता॑नाꣳ सायु॑ज्यꣳ साष्ट्रितांꣳ समा॑नलो॒कता॑-
मा॒प्नोति॒ य ए॒वं वेदेत्युप॑नि॒षत् , इति ।
इति कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरीयारण्यके दशमप्रपाठके नारायणोपनिषदि
पञ्चदशोऽनुवाकः ॥ १५* ॥
योऽयमुपास्यत्वेनोक्त आदित्यः स एव सर्वात्मकत्वात्ते(कः । ते) जो दीप्तिः ।
ओजो बलकारणम् । बलं शरीरशक्तिः । यशः कीर्तिः । चक्षुः श्रोत्रमिन्द्रिय-
[द्वय]म् । आत्मा देहः । मनोऽन्तःकरणम् । मन्युः कोपः । मनुर्वैवस्व-
तादिः । मृत्युर्यमः । सत्यो मित्रो देवविशेषौ । वायुराकाशो भूतविशेषौ ।
प्राणः पञ्चवृत्तिः । लोकपाल इन्द्रादिः । कः प्रजापतिः । किमनिर्वचनीयम् ।
कं सुखम् । तत्परोक्षम् ।। सत्यं यथार्थभाषणम् । अन्नमोदनादि । अमृतो देवसमु-
दायो मोक्षो वा । जीवः समस्तजीवकोटिः । विश्वः सर्वं जगद्विश्वतैजसादिर्वा । कतमोऽ-
त्यन्तं सुखम् । स्वयंभूत्पत्त्यादिवर्जितं ब्रह्म । एतत्सर्वमादित्य एवेत्यर्थः । किंचामृत