[प्रप० १० अनु० २६-२७] कृष्णयजुर्वेदीयं तैत्तिरीयारण्यकम् । ७४६
अथ षड्विंशोऽनुवाकः ।
संध्यात्रये मार्जनादूर्ध्वं गायत्र्या आवाहनमन्त्रमाह—
आया॑तु॒ वर॑दा दे॒वी अ॒क्षरं॑ ब्रह्म॒ संमि॑तम् । गाय॒त्रीं छन्द॑सां
मा॒ता इदं ब्रह्म॑ जु॒षस्व॑ नः । ओजो॑ऽसि॒ सहो॑ऽसि॒ बल॑-
मसि॒ भ्राजो॑ऽसि दे॒वानां॒ धामनामा॑ऽसि॒ विश्व॑मसि
वि॒श्वायुः सर्व॑मसि सर्वा॒युरभि॒भूरों गाय॒त्रीमावा॑हया॒मि, इति ॥
इति कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरीयारण्यके दशमप्रपाठके नारायणोप-
निषदि षड्विंशोऽनुवाकः ॥ २६ ॥
वरदाऽस्मदभीष्टवरप्रदा देवी गायत्रीच्छन्दोभिमानिनी देवताऽक्षरं विनाशरहितं
संमितं सम्यग्वेदान्तप्रमाणेन निश्चितं ब्रह्म जगत्कारणं परतत्त्वमुद्दिश्याऽऽयात्वागच्छ-
त्त्वस्माकं ब्रह्मतत्त्वं बोधयितुमागच्छत्वित्यर्थः । अयमेवार्थ उत्तरार्धेन स्पष्टी क्रियते--
छन्दसां गायत्रीत्रिष्टुभादीनां वेदानां वा माता जननी देवता गायत्री गायत्रीशब्दा-
भिधेया नोऽस्मानिदं ब्रह्म वेदान्तप्रतिपाद्यं तत्त्वं जुषस्व जोषयतु, उपदिशत्वित्यर्थः ।
हे गायत्रि देवि त्वमोजोऽसि बलहेतुभूताष्टमधातुरूपाऽसि । सहोऽसि शत्रूणामभि-
भवनशक्तिरसि । बलमसि शरीरगतव्यवहारसामर्थ्यरूपाऽसि । भ्राजोऽसि दीप्तिरू-
पाऽसि । देवानांमग्नीन्द्रादीनां धाम तेजो यदस्ति तन्नामाऽसि तदेव तव नामेत्यर्थः ।
विश्वं सर्वजगद्रूपं त्वमेवासि । विश्वायुः संपूर्णायुःस्वरूपाऽसि । उक्तस्यैव व्याख्यानं
सर्वमसि सर्वा॒युरिति । अभिभूः सर्वस्य पापस्य तिरस्कारहेतुरों प्रणवप्रतिपाद्यः
परमात्माऽसि । तादृशीं गायत्रीं मदीये मनस्यावाहयामि ॥
इति श्रीमत्सायणाचार्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाशे कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरी-
यारण्यकभाष्ये दशमप्रपाठके नारायणीयापरनामधेययुक्तायां याज्ञिक्यामु-
पनिषदि षड्विंशोऽनुवाकः ॥ २६ ॥

अथ सप्तविंशोऽनुवाकः ।
गायत्र्या आवाहनादूर्ध्वं प्राणायामार्थं मन्त्रमाह—
ओं भूः॑ । ओं भुवः॑ । ओग्ं॒ सुवः॑ । ओं महः॑ । ओं
जनः॑ । ओं तपः॑ । ओग्ं॒ सत्यम् । ओं तत्स॑वि॒तुर्वरे॑ण्यं॒
१ id. ता. ॰त्रीं नः । २ ख. ग. मातेदं । ३ ख. घ. मे । ४ ग. ॰ष्ठम॑ ।